Skip to main content

1 op 7 leeft in armoede: vrolijk kerstfeest!

Op 3 december verscheen er een studie waaruit blijkt dat 1 op 7 Belgen in armoede leeft. Ik heb met dat artikel niets gedaan tot op vandaag. Om twee redenen: toen was het twee dagen in het nieuws, en dan is dat weer vergeten. Maar deze problematiek mag regelmatig wel eens vermeld worden, dus ziedaar: reden 1 om er vandaag over te schrijven.

Reden 2: het is kerstmis, en aangezien dan de hele wereld plotseling melig wordt zag ik mijn kans schoon om hier even emotioneel over te worden. Dat pakt beter met de kerstdagen. Nu, ik wil je hier geen schuldgevoel over aanpraten, zo zit ik niet in elkaar. Ik wilde het vooral eens hebben over de perceptie die rond armoede bestaat, en de reacties die je hoort als dit in het nieuws is.

Want er moet mij toch iets van het hart: ik ben het beu om drie seconden nadat dat nieuwsbericht de wereld in gestuurd is allerlei dingen te moeten horen en lezen als: “ze hebben het zelf gezocht”, “wie dat wil heeft werk” en “maar ondertussen wel met een dure gsm rondlopen”. In bepaalde gevallen zal dat wel kloppen, maar laat ons alsjeblieft niet veralgemenen.

Want dat lijkt wel een ziekte van deze tijd: we krijgen zoveel informatie op ons af gevuurd, dat iedereen het nodig lijkt te vinden om snel snel een mening over de zaken te hebben. Want de volgende, voorgekauwde en hapklare, brok informatie staat alweer te dringen op onze laptop, smartphone en sinds kort ook tablet. Hop hop, mening vormen, volgende nieuwsbericht en als we het beu zijn spelen we nog wat angry birds.

Op die manier kan er nooit eens deftig gedebatteerd worden over de maatschappelijke problemen. Oei oei, dat klinkt zwaar. Maar het is wel gewoon zo. 1 op 7 leeft in armoede: “ze hebben het zelf gezocht”. Volgend bericht: Michelle Martin bij de kapper in Knokke: “ze moesten ze stenigen”. Volgend bericht: schietincident op school: “geef leerkrachten het recht om met oorlogswapens hun leerlingen te beschermen en is er nergens een lekker emotioneel bericht te lezen over een broertje dat zijn zusje hoorde sterven want dat gaat er ook altijd wel in.”

Zucht, zucht. Door die snelheid en blijkbaar die drang om overal onze mening over te ventileren in 160 tekens krijg je dus gewoon een debat van roepers. En dat is jammer. Want als het over armoede gaat, dan is het onmogelijk om daar 1 mening over te hebben die in 160 tekens past en die de hele problematiek even mooi afdekt.

Niet elke arme heeft ervoor gekozen. Ik denk trouwens dat niemand daar voor kiest. Je kiest er niet voor om op je 50ste ontslagen te worden en terecht te komen op een arbeidsmarkt waar haast niemand je nog wil. Je kiest er niet voor om met drie kinderen achter te blijven omdat je partner dat huwelijk niet meer ziet zitten. Je kiest er niet voor om op een zebrapad ondersteboven gereden te worden waardoor je economisch blijkbaar geen waarde meer hebt. Je kiest er niet voor om kanker te krijgen en een half jaar buiten strijd te zijn en een baas te hebben die je daardoor liever kwijt dan rijk is.

En wat dan met die gsm? Die dure gsm, die elke arme wel lijkt te hebben. In terzake was daar een mooie reportage over: een vrouw die amper rond raakte kocht zo’n dingen wel voor haar dochter. Want anders hoorde ze er niet bij. Daar hoefde maar een paar euro belwaarde op te staan, maar die gsm was nodig om niet scheef bekeken te worden, om vrienden te hebben.

En ik vind dat raar, maar als ik wat doordenk, dan klopt het wel. Ik kan me elke twee maanden de nieuwste gsm kopen, maar ik heb dat niet nodig. Hoe beter je het financieel hebt, hoe minder afhankelijk je van dat soort dingen kan zijn. Ik kan gewoon foert zeggen, ik val daardoor niet zonder vrienden. Ik hoef mijn zelfbeeld niet te laten afhangen van dat toestel waarmee ik bel, er zijn genoeg andere dingen die me het gevoel geven dat ik iets waard ben. Als je door de maatschappij als nutteloos beschouwd wordt, dan ligt dat wel even anders.

Dus ik heb één wens voor het nieuwe jaar: dat we allemaal wat rustiger worden. Dat we de tijd nemen om over dingen na te denken. Dat het “wij/zij denken” fel mag afnemen. Dat we minder roepen, en meer luisteren.

Zo, fijn kerstfeest allemaal!

En delen maar!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

12 gedachten over “1 op 7 leeft in armoede: vrolijk kerstfeest!

  1. Een mooie gedachte, maar laat ons de realiteit niet uit het oog verliezen.

    Achtergrond informatie: mijn vrouw heeft 10 jaar een administratieve job gedaan op dienst “Slechte betalers” in een ziekenhuis. Laat ons een kat een kat noemen: ze heeft 10 jaar in contact gestaan met de “lagere regionen van de maatschappij”.

    Ze is daar geconfronteerd met individuen die pertinent weigeren te werken, voorzien zijn van mooie kleding, valse nagels, roken en ja … de veel te dure gsm maar geen geld hebben om ziekenhuis rekeningen te betalen. Op de vraag waarom ze niet werken komt ofwel geen antwoord ofwel de beschuldiging dat mijn vrouw een racist is want – laat ons weer de kat een kat noemen – het zijn vaak gekleurde medemensen.

    Ik deel je mening voor 101% dat niet mag veralgemeend worden. Ons sociaal vangnet is een *fantastisch* iets. Jij, ik, wij zijn allemaal blij met de gedachte dat het ons kan ondersteunen op het moment dat er iets gebeurt met ons leven waardoor onze situatie er slechter uit ziet.

    Maar: het taboe dat élke commentaar op een werkloze “fout” is moet doorbroken worden. Er is véél misbruik waardoor diegenen die het écht nodig hebben benadeeld worden. Dat feit erkennen is ook een deel van het debat. Kunnen toegeven dat het eigenlijk niet kan dat er geprofiteerd wordt, is ook deel van het debat. Het einde van de instroom aan vreemdelingen die de “asiel” kaart trekken is ook deel van het debat.

    “We moeten solidair zijn” is een mooie slogan, maar ik denk dat “we moeten enkel solidair zijn met diegenen die het écht nodig hebben” een juistere slogan is.

    Alvast een prettig kerstfeest aan iedereen!!

    1. John, ik volg je volledig hoor. We moeten onze systemen kritisch blijven bekijken, dat is onze verdomde plicht.

      Maar het gevaar bestaat dat mensen ervaringen als de jouwe gaan veralgemenen. En dat politici op die gevoelens spelen. En dat er dan maatregelen getroffen worden om bepaalde groepen te treffen, of om het hele systeem maar overboord te kieperen. Angst, dat werp ik zoveel mogelijk van me af, maar dit is iets waar ik wel degelijk bang voor ben: dat de massa zo bespeeld gaat worden dat ze in haar eigen voet schiet.

      Mensen worden te vaak in een vakje gestopt, en dat vakje is er gekomen door anderen. Kijk, je hebt volledig gelijk als het gaat om solidariteit voor zij die het écht verdienen en nodig hebben. Maar, en we hebben het daarover al gehad hier, waar trek je die lijn? Jij gaat ‘m iets rechtser trekken als ik, en dat is niet erg. Maar door die veralgemeningen en de politici die daarop inspelen zou het wel eens kunnen dat er uiteindelijk geen lijn meer getrokken wordt. En dan slaat de crisis heel hard toe.

      Dus dat wens ik voor iedereen: wat nuance (niet op jou bedoeld, voor alle duidelijkheid).

      1. Eerlijk gezegd snap ik niet waarom je dit soort posts schrijft op een blog over centen.

        Misschien heb je gewoon een 2e blog nodig over je niet-centen-gerelateerde gedachten.

        Da’s 2x Google Ads inkomsten … ka-ching!

  2. Hoi,
    wij zijn officieel ‘arm’. Ik werk parttime (19u per week), mijn vriend is al 2 jaar werkloos en we hebben 2 kleine kindjes.
    Maar alhoewel ik graag stoer doe en tegen vrienden en collega’s roep dat ik arm ben, denk ik niet dat we het écht zijn.
    We hebben ons eigen huis, dat we nog steeds zonder probleem kunnen afbetalen, mijn vriend kocht zich onlangs een erg mooie tweedehands wagen, we hebben een ipad, gaan af en toe op reis, ik kan àlle rekeningen betalen…
    De waarheid is dat ik best wel fulltime werk zou kunnen vinden als ik echt zou willen. En akkoord, mijn vriend heeft een jaar lang gezocht naar werk, maar nu doet hij niet eens meer moeite. Dankzij de crisis zijn we in deze situatie beland.
    Maar eigenlijk bevalt dit leven ons prima. Ik heb tijd vrij voor de kids, mijn vriend gaat binnenkort zelfstandig worden, we verwachten straks een derde kindje…
    Feit is dat misschien niet alle arme mensen hebben gekozen om arm te zijn, maar sommige wel. Zijn wij dan profiteurs? Misschien voor een poosje.
    Voor ons is het een tijdelijke situatie. Een situatie waaruit je leert om zuinig te zijn met je centen en om met weinig geld toch erg leuk te leven. En wij zijn erg blij dat we de kans krijgen om met een half loon + leefgeld + dubbel kindergeld rond te komen.
    Ik wou alleen dat mensen die écht arm waren, ook zicht hadden op een uitkomst, zoals wij.

    1. Ik vind, eerlijk gezegd niet, dat iemand die niet de moeite doet om werk te vinden ‘recht’ heeft op een uitkering. Laat staan dat er dan ook nog verhoogd kindergeld wordt uitbetaald aan werklozen die bewust niet willen werken (ik citeer :’ mijn vriend heeft een jaar lang werk gezocht en nu doet hij niet eens de moeite meer’) Mensen die bewust kiezen om huisman of huisvrouw te zijn, ontvangen ook geen uitkering of leefgeld én bovenop nog eens verhoogde kinderbijslag…. Werklozen die niet willen werken en ook geen moeite doen om een betaalde job te vinden, zouden moeten verplichte arbeid verrichten ipv financiële steun te ontvangen zonder er iets te moeten voor doen. En ja, ik vind dat, zelfs al is het ‘maar’ tijdelijk dat een werkloze geen job ‘wil’ vinden maar toch een uitkering en verhoogd kindergeld krijgt, profiteren is van de maatschappij.

      1. Pedro, dit artikel als kerstspecial was misschien geen goed idee. De ‘laten we allemaal verdraagzaam zijn’-gedachte werkt niet zo goed hierboven haha.

        Ik werk ook in een dienst waar mensen geld krijgen en dus hoor ik ook meer menselijke verhalen dan gemiddeld en soms heb ik ook mijn bedenkingen en mijn grenzen van verdraagzaamheid. Vooral van de dooddoener van de vlamingen als ze om de één of andere reden geen geld krijgen “en die buitenlanders die hier toekomen krijgen zomaar alles!”, daar mogen wij dus ons gesprek eindigen want dat zijn mensen die niet nadenken of luisteren.

        Maar om Newtimes (die dus niet arm is) even te verdedigen: zij zegt te profiteren van het systeem, dat is anders dan het systeem te bedriegen of omzeilen. Ze hebben de ambitie om vooruit te gaan en dat kan niet als ze in deze situatie blijven, dat moeten ze dus inderdaad zelf de handen uit de mouwen steken. PS: niet vergeten dat je als (halftijdse) huisvrouw geen uitkering kan krijgen als je daarvoor niet voldoende gewerkt hebt hé.

        Mag het dan niet allemaal wat strenger en gecontroleerder: jawel, ik ben voorstander.

        Maar dan voor alles en iedereen. Een voorbeeldje: mijn schoonvader (ergens tussen 55 en 60 jaar oud) heeft op die leeftijd meer dan 40 jaar gewerkt in de meubelbouw en heeft wat problemen met zijn hart en staat sinds enkele jaren op de mutualiteit. De adviserend geneesheer heeft gezegd dat hij dat kan tot hij 65 jaar is en op pensioen kan. Is hij echt te arbeidsongschikt om te werken? Eerlijk gezegd niet, hij zou best nog wat kunnen bijdragen. Maar de achterliggende gedachte is dat hij voldoende gewerkt heeft voor een vol pensioen en dat hij als oudere toch geen werk meer vindt. Voor de sociale zekerheid maakt het niet veel uit of hij nu als zieke of als werkloze staat ingeschreven. Dat is de realiteit. Is dat profiteren van het systeem? Eigenlijk wel, maar ik weet ook niet direct een andere oplossing.

        Misschien zou het helpen als we enkel naar onze eigen situatie kijken en de anderen niet met de vingers wijzen?

        Of zoals Henk Rijckaert het in zijn nieuwe show ‘Zwerm’ zegt: het moet gedaan zijn met het persoonlijke streven naar het beste, het meeste, het grootste. We zouden beter streven naar middelmatigheid in onze verlangens. Net zoals bij een zwerm vogels die eigenlijk alleen zo dicht mogelijk bij hun buur willen vliegen. En net omdat elke vogel dit doet, kunnen we soms genieten van een supermooi vliegende zwerm.

        Ik wens hierbij iedereen een vrolijk eindejaar en een sprankelend 2013!

      2. Allereerst: vrolijk kerstfeest aan iedereen!
        Even ter verduidelijking: ik werk parttime en krijg geen extra bijlage. Mijn vriend is na 10 jaar trouwe dienst afgedankt door zijn werkgever, daarna enkele kleine jobs gevonden maar door de crisis KAN hij dus sinds 2 jaar geen job vinden in zijn sector. Na een vol jaar zoeken was dat duidelijk.
        Wij krijgen extra kindergeld en hij krijgt (ocharm) 600 of 700 euro leefloon, maar ik vind wel dat wij daar voldoende voor hebben bijgedragen al die jaren dat we alletwee fulltime werkzaam waren! En we hebben toen écht wel genoeg belastingen betaald hoor!
        Niet dat je het ene moet opwegen aan het andere.
        Het is voor ons een tijdelijke situatie, en ik wilde gewoon aantonen dat niet alle arme mensen ‘arm’ zijn.
        Je bent zo arm als je je voelt.
        Ik denk dat er in 2013 nog heel veel meer mensen werkeloos gaan worden. Hopelijk heeft bomma de oorlog meegemaakt, dan kan ze even creatief omgaan met weinig centen als wij!
        En verdraagzaamheid is een mooie deugd!
        Groetjes,
        Newtimes

        1. Newtimes, ik heb inderdaad de oorlog meegemaakt en dan leer je wel creatief omgaan met geld. Toen werd het gedaan uit pure noodzaak….. Ik ben verdraagzaam en heb er niets op tegen er uitkeringen gegeven worden aan mensen die het echt nodig hebben en die, op financieel vlak, amper de eindjes aan elkaar kunnen knopen maar ik vind niet dat de maatschappij moet opdraaien voor ‘beroepsdoppers’ die gewoonweg niet willen werken. Ik vind zelfs dat een werkloze die zich echt inzet om aan werk te raken een hogere uitkering mag krijgen. Degenen die niet willen werken daarentegen….. Er zijn meer dan genoeg voorbeelden van werklozen die jaren van het systeem profiteren : waarom zouden ze nog de moeite doen om te gaan werken als ze hun uitkering toch hoger ligt ? Het systeem deugt niet en daar profiteren een heleboel werklozen van . Ik ken meerdere bejaarden die een volledige loopbaan hadden en dus meer dan genoeg hebben ‘afgedragen’ maar nu moeten rondkomen met een klein pensioen en ‘dat’ vind ik schrijnend. Mijn bejaarde moeder is dan één van de velen van….. Waarom moet een werkloze die niet WIL werken (zoals je zelf over je partner schrijft) dan een uitkering ontvangen en blijven profiteren van het systeem ? Het is geen kwestie van verdraagzaamheid maar ik vind het gewoon een onrechtvaardigheid tov mensen die het écht moeilijk hebben (écht arm zijn)….

          1. Ik kan bomma enkel bijtreden. Ik vind het eerlijk gezegd bizar dat je een post over “verdraagzaamheid” schrijft maar dat je diegenen die reageren direct een stempel “rechts” op kleeft.

            Hetzelfde verhaal duikt op na de verkiezingen: we moeten gaan stemmen en krijgen een label “verzuurd” opgeplakt omdat we niet kiezen voor een klassieke partij.

            Misschien moet je eens in de spiegel kijken als het over verdraagzaamheid gaat? En misschien moeten klassieke partijen eens in de spiegel kijken en zich afvragen WAAROM mensen zo stemmen?

            Misschien terug over naar de orde van de dag: hoe minder velletjes papier gebruiken om je poep af te kuisen in 2013? Gegarandeerde besparing van 1.8€ rond deze tijd volgend jaar!

  3. @ allen: ik noem toch niemand “rechts”. En als ik dat al zou doen, dan zou ik dat zeker niet slecht bedoelen.

    En mijn artikel ging niet over “verdraagzaamheid” an sich. Het gaat er mij gewoon om dat we tegenwoordig heel snel overal een mening over hebben, en dat alles gepolariseerd wordt. En dat dat blijkbaar de enige mogelijkheid is om nog met elkaar om te gaan.

    En dat is geen “rechtse” ziekte. Heel de samenleving heeft er last van. Ik vind het zo bijvoorbeeld ook veel te makkelijk om te zeggen dat “de rijken” de crisis moeten betalen.

    Het debat dat overal gevoerd wordt is gewoon veel te weinig genuanceerd. Van mij moeten we niet verdraagzaam zijn om verdraagzaam te zijn. Maar meningen worden heel snel gevormd, aan alle kanten. En ik vrees dat we zo niet uit de crisis gaan geraken.

    Voor alle duidelijkheid: ik heb niets tegen andere meningen. Ik word daar ook niet kwaad van. Ik hoor dat zelfs graag, en ik leer er alleen maar van bij.

    Mijn excuses als het anders overkwam, maar dan wil ik iedereen ook vragen om goed te lezen wat er in het artikel, in mijn vorige reactie en in deze reactie staat.

    En allemaal: een vrolijk kerstfeest. Echt waar. En laat ons hier alsjeblieft geen ruzie maken.

    Dit artikel brengt wel wat teweeg, en dat op zich stemt me wel gelukkig. Maar ik wil niet dat mensen zich hier aangevallen voelen. Dat is niet mijn bedoeling, en zo goed kennen jullie me ook al, denk ik.

    Dit artikel was geen aanval op rechts, het was een aanval op de polarisering van beide kanten.

    Zo, en nu allemaal aan die feestdis! Smakelijk en fijne kerst

  4. er zullen best wel mensen zijn die misbruik maken van uitkeringen, maar misbruik komt ook voor in hogere regionen door mensen die wel werken en indirect betalen wij daar ook voor ,wat dacht je van hoge lonen van mensen in topposities bij energiebedrijven, woningbouwverenigingen, verzekeringsmaatschappijen enz. afgeven op profiteurs levert weinig positiefs op, en kost je energie die je beter in andere zaken kunt steken naar mijn mening, ik steek mijn energie dus liever in het zoeken van oplossingen voor mijn eigen problemen en natuurlijk mopper ik ook wel eens op profiteurs, maar dat duurt maar even en dan kijk ik weer naar wat ik beter of anders kan doen, want daar schiet ik meer mee op. ik denk altijd maar zo iedereen loopt vroeger of later op tegen wat hij of zij beter of anders had kunnen doen in zijn of haar leven.

  5. Polarisering, links, rechts… ik denk dat het dikwijls neerkomt op een NIMBY houding (not in my backyard), met andere woorden : mensen zijn voor of tegen een bepaalde maatregel zolang het hen wel of niet treft (al naargelang het als positief dan wel negatief beschouwd wordt).

    Mopper ik soms op “werklozen”, “mensen met kinderen”, “zij die veel ziek zijn”, “rokers”, “gepensioneerden”, “allochtonen” of “managers”? Ja natuurlijk! Dat is menselijk, en zolang je zelf maar beseft dat elk individu of geval kan verschilllen en géén extrapolatie naar een ganse groep mag worden, is er ook niets mis mee.

    Ja, ik betaal mee voor de keuzes of problemen van anderen, en dat is solidariteit. Zij betalen ook mee voor de autostrade die ze misschien nooit gebruiken, en zo zijn er nog tientallen voorbeelden. Moeten we sommige systemen regelmatig in vraag durven stellen? Absoluut, ik geloof dat het uitwassen zal tegengaan, tenminste indien alle betrokken partijen zich niet verschuilen in hun bunker en weigeren te luisteren (en leren) van de argumenten van een ander.

    Het is maar wanneer groepen of instellingen de waarheid prediken en hun eigen gelijk boven dat van ieder ander (trachten) te stellen dat er niets meer mogelijk is.

    Aan allen, rijk of arm, dik of dun, links of rechts : een leuk, leerzaam en open minded 2013 gewenst!

Reacties zijn gesloten.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten