Skip to main content

20 cent, weg

Nondemiljaardedju, we zijn ermee aan het smossen, met dat geld.  Ben kwaad op mezelf, 3 seconden de aandacht verslapt en we halen domme stoten uit.

Wat is er gebeurd?

Pedro had dorst, Pedro gaat naar de drankenautomaat op het werk.  Tot daar geen probleem, alles gaat vlot.  Geen file aan de automaat, geen rode lampjes te zien, dus alles nog in voorraad.

Ik neem mijn portefeuille en zoek daarin naar kleingeld.  Ik neem een stuk van 1 euro.  Ik steek dat muntstuk in de gleuf, en dan moet een mens een keuze maken.  Bewuste consument als ik ben was die keuze al op voorhand gemaakt, ik laat me niet vangen door de waan van het moment..  De keuze in het hoofd was dus gemaakt: 1 blikje fanta.  Kostprijs: 70 cent.
Aangezien ik wel vaker een blikje fanta koop, aan diezelfde automaat, is het bijna op automatische piloot dat ik mijn keuze maak.  Ik hoor het blikje vallen, maar ik wacht nog even.  Aangezien het blikje 70 cent kost moet ik minstens 2 muntstukken terugkrijgen.  Ik hoor “kling”, maar ik wacht nog even.  Dat tweede muntstuk moet nog komen.  En om mij maar 1 keer te hoeven bukken wacht ik totdat alle kleingeld in het bakje ligt.  Efficiëntie, daar draait het immers om in het leven.  Maar er komt geen “kling”, niets. Ik begin al binnensmonds te vloeken.  Dat rotmachien heeft me bedrogen.  Als ik het kleingeld neem zal ik minstens 10 cent te weinig terug gekregen hebben.  Minstens, het zouden er ook 20 kunnen zijn.   Maar niets aan te doen, het is een machine, discussie is niet voeren daarmee, en geweld lost in deze niets op.

Met een zucht buk ik me en ik grabbel in het kleingeldteruggeefbakje.  Ik voel een geribbeld minimuntstukje.  Dat is dus 10 cent.  Het is dus 20 cent dat ik kwijt ben.  Zucht zucht zucht.  Nu grijp ik in de bak om mijn blikje fanta.  Een blikje fanta van 90 cent, dat weet ik al op dat moment.

Groot is mijn verbazing als ik het blikje van naderbij bestudeer.  Het is geen fanta maar Ice-tea.  Nogmaals vloeken, nu zelfs niet meer binnensmonds.

Wat is er dus werkelijk gebeurd?  De machine had gelijk, ik had fout gedrukt.  Ice-tea kost 90 cent, dus ik heb het juiste bedrag terug gekregen.  Verzachtende omstandigheid (voor mij dan): knoppen staan boven elkaar, en de kleur van de afbeelding is gelijkaardig (met wat goede wil)

Nu zit ik hier.  20 cent minder op zak dan gedacht.  En een blikje Ice-tea voor me.  En ik lust dat niet.  Niemand van de collega’s wil het overnemen, weggeven doe ik het niet.  Toch maar opdrinken dan.   Gelukkig heb ik een heel weekend om te bekomen.

En delen maar!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

2 gedachten over “20 cent, weg

  1. Haha,beter opletten in het vervolg dan hè!
    (Via via kwam ik op jouw blog terecht en ben even aan het lezen.)
    Je schrijft op ‘n leuke manier.

Reacties zijn gesloten.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten