Skip to main content

566 miljoen likes

Zelf heb ik op deze site al heel wat eieren gelegd die ik kwijt moest, maar anderen mogen dat ook. In mijn kennissenkring loopt er iemand rond met een, doorgaans, gezonde afkeer van hypes en heel wat inzichten in de beurswereld. Zelf heb ik daar niet veel kaas van gegeten, ik lust trouwens geen kaas. Dat zijn schimmels en ik vertrouw dat niet. Maar die kennis, met de wat ongewone naam “Deman Diewerkvond” was zich danig aan het opjagen in de beursgang van Facebook, dat ik hem voorstelde om zich eens uit te leven in een artikel voor op mijn site. En stel je voor: hij heeft dat artikel daadwerkelijk geschreven. Zodoende kon ik een dagje rusten en dat heeft een mens al eens nodig. En Deman is terug gekalmeerd, dat is voor iedereen het beste.

Zodus bij deze een eerste gastpost, en ik ben daar heel blij mee. Heb je zelf ook een ei dat je kwijt moet, en is er een link met geld, dan mag je hier altijd komen broeden om uiteindelijk te leggen. Het eerste ei is een mooi ei, en tot daar de beeldspraak.

566 miljoen likes

Tussen alle crisissen door was het eindelijk weer zo ver: lekker ouderwetse euforie op de aandelenmarkt. Dat die euforie grotendeels gebaseerd is op los zand en velen met een financiële kater zal opzadelen is daarbij van geen belang.

Wekenlang stortte de financiële wereld zich op hèt grote vraagstuk van dit moment: wat is de waarde van dat hele facebook nu eigenlijk? Geen mens die het kon vertellen. Nog steeds niet, trouwens. De Nasdaq-beurs mag afgelopen vrijdag dan wel het bedrijf achter Mark Zuckerberg op een slordige 104 miljard euro geraamd hebben, zelfs de investeerders die hiervoor verantwoordelijk zijn en de aandelen kochten tegen overgewaardeerde prijzen geloven niet in deze waardering.

Laten we om dit beter te begrijpen eerst eens sec naar de cijfertjes kijken.
Facebook plaatste 421 miljoen aandelen tegen 38 dollar per stuk, goed voor een totale operatie van 16 miljard euro. Slechts een handvol bedrijven, waaronder VISA, deden beter. Ter illustratie: Google haalde bij haar beursgang in 2004 ‘slechts’ twee miljard op.
Het bedrijf is daardoor, zoals eerder aangehaald, 104 miljard euro waard, of maar liefst 27 keer haar jaaromzet en 60 keer de jaarwinst (vergeleken met de 14 keer van Apple).

Kunnen we hier bijgevolg spreken van een logische waardering? Neen, dat lijkt duidelijk, en daar is eigenlijk ook iedereen, buiten enkele leken die Facebook kochten zonder gehinderd te worden door enig rationeel denken, het over eens. Om deze 104 miljard te rechtvaardigen moet Facebook tegen 2020 haar omzet minstens vertienvoudigen en moet ze in die periode ook onafgebroken een winstmarge van 40% behouden, geen mens die daar in gelooft.

Of een dergelijke sociale mediasite überhaupt tot 2020 kan blijven groeien is al een grote vraag, hoe ze uit haar miljoenen klanten steeds meer geld kan gaan putten is een nog grotere, en hoe de hele internet- en privacywetgeving gaat evolueren zo mogelijk nog de grootste. Er loopt op dit moment al een schadeclaim van 15 miljard dollar tegen Facebook, voor het bijhouden van internetgegevens en bijgevolg het overtreden van de privacywetgeving. Wordt deze zaak verloren dan valt er onmiddellijk een gigantische potentiële cash cow weg, want dan zal Facebook deze gegevens niet zomaar kunnen verkopen aan grote bedrijven, om nog maar te zwijgen over de directe financiële en reputatieschade door de claim zelf. Klanten veel laten betalen voor extra diensten zal indirect meer kwaad doen dan goed en algemene internetreclame bleek nog nooit de grote redder des vaderlands. General Motors maakte ondertussen al bekend te stoppen met geld te pompen in Facebook, de markten waar Zuckerberg op wilt inzetten lijken reeds verzadigd, en op de nieuwere markten zit Google met enkele concurrentiële voordelen.

Nu, als het allemaal zo duidelijk is dat de beurs de internetgigant overschat, waarom was er dan een dusdanige stormloop eind vorige week om toch maar het laatste aandeel te kunnen bemachtigen? Een simpel antwoord: speculatie op zeer korte termijn. Een horde beleggers die mekaar opjut en de makkelijke dagwinsten niet wilt mislopen. Een gigantische massa met 16 miljard dollar in hun zakken die te dure aandelen koopt, wetende dat ze te duur zijn, in de hoop deze nòg duurder te kunnen verkopen binnen dezelfde week of zelfs dezelfde dag, een soort roulette die van de beurs al langer een onbetrouwbare en irrationele economische speler maakt.

De vraag is dus niet: waarom kopen beleggers deze aandelen bij de beursintroductie, want daar is het antwoord duidelijk. De vraag is eerder: wie is er gek genoeg om deze aandelen te kopen aan een nòg hogere koers enkele uren later, een groep mensen waar de beleggers nochtans wel op rekenen om hun korte termijn winsten te kunnen behalen.

Deze vraag is al een pak ingewikkelder, en ze is eveneens terecht, als we de eerste dag van het aandeel gaan evalueren. De roulette-spelers waren zodanig euforisch en verblind door de meute die zich samen met hen op het aandeel stortte dat ze hun eigen dromen voor werkelijkheid namen. Ze rekenden erop dat het aandeel, ondanks een intekenprijs aan de bovenkant van een al verhoogde prijsvork, nog tot 50% zou kunnen winnen, dat de rest van de wereld met andere woorden gek genoeg was om tegen eender welke prijs het heilige aandeel over te kopen. Niets was minder waar. Facebook ging 11% hoger van start, piekte even tot 18,4% hoger en werd toen reeds massaal van de hand gedaan, wat de prijs deed kelderen tot de inkoopprijs van 38 dollar. De bankiers van Facebook moesten zelfs interveniëren om de koers te ondersteunen. Onder meer hierdoor werd er toch nog een winst van 0,61% behaald op de eerste dag.

Nu is het wachten op de heropening van de beurs, en de mogelijke massale paniek bij enkele beleggers. Elke aandeel werd reeds gemiddeld 1,3 keer verhandeld, heel wat beleggers kozen al eieren voor hun geld bij een winst van een dikke 10% en structureel heeft Facebook te weinig echte waarde om de aandelen lang aan te houden. De keldering van het aandeel naar haar beginkoers zou wel eens genoeg kunnen zijn om beleggers met een gigantische hoeveelheid van deze aandelen te laten vluchten zonder winst, maar ook zonder verlies.

Enkele beleggers zullen overblijven met een verschrikkelijke financiële kater, anderen werden op een dag tijd nog enkele percenten rijker, maar de echte winnaars zijn en blijven Zuckerberg, zijn collega’s en zijn bankiers. Deze laatste groep verdeelt 176 miljoen dollar aan commissielonen, de originele aandeelhouders zijn op slag allemaal miljonair, en Zuckerberg himself rolt meteen de top-30 van rijkste mensen ter wereld binnen, op de gezegende leeftijd van 28 jaar. Wie heeft dan nog structurele groei en een correcte waardering van zijn bedrijf nodig?

Deman Diewerkvond

En delen maar!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten