Skip to main content

Communiefeesten, trouwerijen en het geschenk daarvoor

In mei vallen de eerste zonnestraten op mijn bolleke, maar tegelijkertijd vallen ook de uitnodigingen voor feesten allerhande in de bus. Het is alsof het erom gedaan is.

Communiefeesten, trouwpartijen, lentefeesten, jubileums allerhande: het houdt niet op. Ik ben niet zo een fan van familiefeesten: altijd te druk, veel te veel gedoe en meer van dat. Maar we zien die mensen graag, dus gaan we daarheen. Maar je kan daar niet met lege handen aankomen, en dat kan toch voor problemen zorgen.

Laat me hier al even duidelijk stellen dat die uitgaven me eigenlijk weinig kunnen schelen: ik ben niet gierig en het is normaal dat je, vooraleer je op de dansvloer komt, een bijdrage levert. Maar hoe groot moet die bijdrage zijn?

Het makkelijkst dit jaar was de communie van mijn petekind. Aangezien ik peter ben krijgt dat kind een geschenk dat ze heel goed kan gebruiken en dat mag kosten wat het wil. Haar ouders zijn gescheiden, en dus moet er iedere week een kleine verhuis uitgevoerd worden. De vorige trolly wordt te klein en is versleten, dus krijgt ze van ons een prachtig nieuw exemplaar. Ze kan dat gebruiken, ze zal dat gebruiken en dat nog gedurende enkele jaren.

Maar dan al de rest. Ik vraag mij soms af hoe mensen ertoe komen om mij uit te nodigen. Jaren niets van gehoord, en plotseling een kaartje in de bus dat we op een zaterdagavond in juni aan de andere kant van het land verwacht worden voor een feestje. Met een prachtig envelopje als cadeautip. Maar wat moet er in die envelop?

Een grote som kan geïnterpreteerd worden als een blijk van appreciatie, en omgekeerd. Maar een “grote som” is een relatief begrip, en voor iedereen anders. Hou je dus rekening met de band die je met die mensen hebt? En hou je rekening met de kostprijs van het feest (zal je dus meer bijdragen voor een feest in een kasteel ten opzichte van een feest in de parochiezaal?). En wat met collega’s die trouwen of een kindje krijgen of meer van dat heuglijk gedoe?

Het blijft een moeilijk verhaal. Je weet niet hoe je geschenk ontvangen wordt. Zijn ze blij met dat bedrag? Hadden ze meer verwacht, of net minder? Wij hebben besloten om ons daar allemaal niets meer van aan te trekken en een vast tarief in het leven te roepen. Iedereen die Pedro en da Girl uitnodigt op een trouwfeest krijgt hetzelfde. Naast een gelukkig koppel dat zich enorm kan uitleven op de dansvloer en er prachtig uitziet (vooral de blonde van ons twee) krijgt het paar het volgende:

  • 25 euro per kop als we enkel op de receptie uitgenodigd zijn (dus 50 euro)
  • 50 euro per kop als we op het avondfeest uitgenodigd zijn (dus 100 euro)
Wie ons uitnodigt voor zowel receptie als avondfeest valt in de tweede categorie. Dus geen dubbele betaling, maar gewoon 100 euro (50×2).
Ik ben in een ver verleden ook eens getrouwd. En van de gasten kregen we ook envelopjes, en de inhoud daarvan varieerde van 5 (vijf!) euro tot 250 euro. Toch een enorm verschil. En diegene die vijf euro geeft: doet die dat uit gierigheid, of omdat er niet meer vanaf kan, of omdat die je eigenlijk niet kan uitstaan?
Wij trekken het ons niet meer aan. We vinden het een mooi bedrag en hoeven er niet meer over na te denken. En we maken ons geen zorgen over de perceptie van het gegeven bedrag. Wie minder verwacht had zal blij zijn, wie meer had verwacht misschien een beetje ontgoocheld. Hebberigheid lijdt dus tot ontgoocheling, maar dat is eigenlijk niet ons probleem. En vrienden die ons afrekenen op het bedrag dat we gegeven hebben, dat noem ik geen vrienden.
Dat dus voor de trouwfeesten. Maar dan blijven er nog al die andere dingen over: communies van nichtjes die je amper 1 maal per jaar ziet, jubileum van twee mensen die al 30 jaar getrouwd zijn, met elkaar dan nog wel. 60ste verjaardag van een nonkel die je niet zo goed kan uitstaan. Wat doe je daarmee? Ik wil mensen niet “waarderen”. Maar je weet dat het af en toe toch zo beschouwd zal worden. En als je geeft wat je kan missen, dan kan het bedrag enorm variëren, en als de feestvarkens dat van elkaar te weten komen, dan gaat de ene zich afvragen waarom de andere meer kreeg. Een hoop gedoe dus, en het kan bijna alleen aanleiding geven tot halve ruzies en scheve blikken.
Heb jij vaste bedragen voor bepaalde gelegenheden? Of is het iedere keer weer nattevingerwerk? Met welke factoren hou je rekening om het bedrag te bepalen?

En delen maar!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

21 gedachten over “Communiefeesten, trouwerijen en het geschenk daarvoor

  1. Lastig.. wij geven geen grote bedragen omdat we dat niet kunnen missen. En het is afhankelijk van wat we op DAT moment kunnen missen ook nog. De ene keer is dat wat meer dan de andere keer dus. En wat ze daar dan van vinden maakt me eigenlijk niet zoveel uit. Wat niet kan, kan nu eenmaal niet.

    1. Zo zou het moeten. Als ik aan de “ontvangende” kant staat let ik er ook niet op, maar velen doen dat wel. Jammer dat daardoor relaties kunnen verzuren, maar dan was die “vriendschap” waarschijnlijk toch niet waardevol…

  2. Zo, dat zijn toch nog flinke bedragen. Maar goed, als je het hebt, is dat geen enkel probleem. Maar geld is zo’n ‘koud’ cadeau. De trolley voor je petekind is een weldoordacht cadeau waar ze nog veel plezier van zal hebben. Dat is het voordeel van iemand goed kennen, dan kun je ook makkelijker een passend cadeau geven. Zelfs als het dan geld is, weet je vaak wat de bestemming is. En dat is toch voor mij wel een deel van de voldoening van het geven. Ben zelf ook het meest blij met een cadeau waar over nagedacht is.

    1. Klopt, ik geef ook liever een echt geschenk. Maar vaak staat er als tip zo’n envelopje op de uitnodiging. Als ik de mensen dan niet goed ken, dan ga ik niet met een badlinnenset komen aandraven. Dus soms kan het niet anders.

  3. Bij ons in de familie ligt het allemaal mooi vast want we hebben dat ooit zo afgesproken. Een verjaardagskadootje voor zussen/broers/neefjes/nichtjes is 10 euro (we zijn met veel, dus we leggen dat bedrag ook graag samen voor een groot cadeau). Mijn metekindje krijgt 5x per jaar extra 20 euro op haar bankrekening (verjaardag, nieuwjaar, …). Ook kerst, nieuwjaar, huwelijk in de familie liggen vast (ongeveer hé, het hoeft niet op de euro correct te zijn, het is een richtlijn). Binnen onze familie werken we zelfs met verlanglijstjes, zowel de ouders als de kinderen, dat is gemakkelijk en niet verplicht, zo krijgen wij eigenlijk geen kadootjes waar we helemaal niets aan hebben.
    Uw bedragen voor een huwelijk zijn gelijk aan de onze (maar gelukkig wordt er niet veel getrouwd haha);
    Heel gemakkelijk is het als je met meerdere mensen samenlegt, bijvoorbeeld op het werk geven we elk 5 euro voor een geboorte. Als ik persoonlijk langs ga geef ik tussen een kadootje tussen 10 en 20 euro als ik op babybezoek ga.
    Mijn allerbeste vriend(inn)en krijgen ook iets voor hun verjaardag, dat varieert maar maximum 20 euro.
    De kinderen gaan veel naar verjaardagsfeestjes van klasgenootjes en al hoop ik iets te vinden voor 10 euro, meestal is het 15 euro. Zelf krijgen ze ook altijd leuke dingen, dat is hier de gewoonte, er wordt zelfs meestal aan de ouders of het kind gevraagd waarmee we het een plezier kunnen doen.
    Maar uitnodigingen voor verre familie of ‘vrienden’ liggen hier gelukkig niet veel in de bus :-)

    1. Yep, lijstjes doen we ook. We doen dat zelfs digitaal op een forum, enkel voor de familie toegankelijk, wel handig.

      Er wordt meer gescheiden dan getrouwd, en maar best dat scheidingsfeesten niet de standaard zijn, of we hadden het nog meer vlaggen.

      Zozo, kinderen kosten dus ook op dat vlak geld, had ik nog niet eens aan gedacht. Gaat me er weliswaar niet van weerhouden om me voort te planten…

      1. Nog een bedrag: neefje kreeg vorige week 50 euro voor zijn plechtige communie, hij is de oudste van kinderen in onze familie en ik hield wel rekening met het feit dat zijn ouders gescheiden zijn en hij enig kind is (vanuit het idee: wij hebben 2 kinderen en schoonzus geeft dus 2x aan ons)

        En ja, kinderen kosten geld, uw excelsheet zal er helemaal anders uitzien!

        Hier een greep uit onze kostenposten: sparen (haja!), dokterskosten, baby-uitzet en pampers, zakgeld (jong geleerd is…), opvang (crèche, school, voor en na school, vakantie), eten op school, andere kosten school, speelgoed (verjaardag, Sinterklaas, kerst), kadootjes (feestjes), sportclubs en hobbies, kledij, …Ooit ergens gelezen: elk kind kost een huis :-)

        Maar natuurlijk zijn kinderen niet in geld uit te drukken, ze zijn het meer dan waard en nog veel meer dan dat!

        Kleine bedenking: toch vraag ik me af (via mijn job) waarom mensen niet meer nadenken, ik hoor – meer dan mij lief is – mensen huilen omdat ze bijvoorbeeld geen maand zonder inkomen kunnen overbruggen, dat is heel schrijnend als je dan zwanger bent of net bevallen bent. Veel mensen hebben tegenwoordig geen reserve meer.

        Dat zal Pedro gelukkig niet overkomen ;-)

        1. en hopelijk worden ze profvoetballer of wereldtop in het tennis…

          Wat je bedenking betreft: ik vind het ook raar dat mensen, zonder tegenslagen, elke maand moeten krasselen en niets meer kunnen sparen. Ik hou me veel met m’n centen bezig omdat ik gemoedsrust wil. Ik wil weten wat ik heb en wat ik kan. En altijd een beetje reserve. En als die er niet is, dan moet dat tijdelijk zijn. Ik zou niet met de stress omkunnen. Maar dat is natuurlijk ieder voor zich.

  4. Ik probeer vaak een cadeau te vinden dat bij iemand past voor de verjaardagen. Kinderen tot 10 euro en volwassenen tot 20, maar meestal blijf ik onder de 15 euro. Zoek heel bewust het hele jaar door naar leuke dingen om weg te geven.
    Bruiloften hebben we niet veel en ook daar kijk ik naar de band die we met de mensen hebben. Tussen de 40 en 70 euro.
    Cadeautjes voor geboorte, een fotoshoot door een fotograaf voor de hele naaste familie.
    Heel erg wisselend eigenlijk wat ik er voor uitgeef. Ik probeer zelf iets leuks bij elkaar te zoeken en maak daar een pakket van.Maximaal 25 euro.

  5. Ik vind het nogal forse bedragen voor een huwelijk, wij geven meestal EUR 50,00 bij een feest en EUR 30,00 bij alleen een receptie. Bij collega’s ligt het bedrag vaak flink wat lager omdat er dan gezamenlijk iets gekocht wordt.
    We kunnen best flink meer betalen maar ik vind het zat zo.
    Groetjes Saar

    1. Het is uiteraard ieder voor zich. Maar als wij een avondje uit gaan eten zijn we dat ook kwijt. Dus is het min of meer daarop gebaseerd. Wel verschieten als het trouwmenu dan uit aperitiefhapjes, en enkel dat, bestaat. Dan vloek ik ook wel eens.

  6. Hoi Pedro,
    Hier ben ik weer. Lees nog steeds dagelijks trouw je berichten, maar heb niet altijd wat te schrijven (of geen tijd).
    Bij ons worden met cadeau’s of geld toch wel vaste bedragen gebruikt. 25 voor een feestje, 50 voor een bruiloft, verjaardagen 15 euro, kinderfeestjes 10 euro (waar mijn kinderen dan naar toegaan). In onze vriendengroep doen wij meestal een plant of iets dergelijks met 3 stellen samen. Dus dat ik qua geld bijna niets, gaat ook alleen maar om het gebaar.
    Wat jij schrijft over een feest aan de andere kant van het land naar een persoon die je al jaren niet gezien hebt. Nou, ik zou een kaartje sturen met de felicitatie en mij vriendelijk afmelden. Buiten het feit dat je die mensen dus nooit meer ziet kost zo’n feestje je benzinekosten en een cadeau. Zou ik er niet voor over hebben.
    groetjes en tot de volgende keer.

    1. Voor mij zijn die feesten altijd een kans om oude vrienden, die ondertussen wereldwijd aan het uitzwermen zijn, nog eens terug te zien. Daarvoor doe ik het eigenlijk, dat hossen naar al die verre en obscure plaatsen zoals bijvoorbeeld Maaseik.

  7. Geld geven??? Daar heb ik moeten voor werken hoor!!! Dus vind ik dat het feestvarken ook maar zelf voor zijn geld moet werken.
    Een mooi en nuttig geschenk zal ook wel meer geapprecieerd worden denken wij.
    Daarom gaan we ook enkel naar feestjes waar we weten dat we ECHT welkom zijn en waarvan we weten dat ons geschenk – in alle eerlijkheid gekozen – ook met open handen zal ontvangen worden!!!!

    1. Wat is er zo slecht aan geld geven? Ga je ervan uit dat het gemakkelijker uitgegeven wordt dan dat ze met het nuttige cadeau iets doen? Of dat geld met minder liefde gegeven wordt?

      Mijn zoon wilde graag een Nintendo 3DS en dat is iets waar wij dus geen geld aan willen/kunnen spenderen. Aan de familie vroeg hij dus centjes om daarvoor te sparen. Met hetgeen hij al in zijn spaarpot zitten had en onze bijdrage, kon hij – dolgelukkig – een Nintendo kopen. Hij wist dat daartegenover stond dat hij op zijn verjaardagsfeestje geen ander cadeautje ging krijgen terwijl zijn 4 jaar jongere zus wel het ene na het andere pakje open mocht doen (ze zijn in dezelfde maand jarig).

      Grote neef had voor zijn plechtige communie was ook geld gevraagd, hij kreeg vanaf dan een eigen bankkaart en wilde er natuurlijk graag iets op.

      Op beide feestjes was iedereen van harte welkom hoor :-)

      Wat met 35-jarigen die trouwen en al een huis en de hele inboedel hebben maar die willen sparen voor een leuke reis?

      Of de mensen die hun 3de kindje krijgen, al zwemmen in babyspullen en liever de pamperrekening zien groeien?

      Je bent trouwens nooit verplicht om een cadeausuggestie te volgen toch?

      1. Tja, dat is het ‘m juist: ik geef ook liever een écht geschenk, maar dat kan enkel bij mensen die je goed kent en waar je dus per definitie dichter bij staat. Al de rest krijgt een envelop, maar dan begint de miserie: hoeveel geef je en hoe zal dit gepercipieerd worden?

        1. Ik zit er niet zo mee wat mensen denken. Zowel bij een geldgift als bij een cadeautje zullen er anderen zijn die meer geven en nog anderen ook minder. En zullen ze uw cadeautje misschien net leuker of helemaal niet leuk vinden. Het belangrijkste is dat het met plezier gegeven en ontvangen wordt. Er zijn toch ook mensen met minder of meer geld :-)

  8. ik ben een mama van 4 kindjes en wij hanteren voor de familie lijstjes en vaste budgetten willen we iets groot zoals ik heb echt nood aan een nieuwe droogkast daar legt iedereen voor bij maar dat ik mijn Moederdag en verjaardag en dat spreken we in ons gezin ook af.

    mijn kinderen zijn 6, 5, 4 en 3 en hebben elk een spaarpot staan en leren sparen mijn oudste gaat naar het eerste en wil graag ook een tablet mama en papa betalen de helft en zij spaart de rest.

    jong geleerd is oud gedaan mijn neefje van 9 wil een laptop maar die zien we alleen als hij iets wil dus daar hebben we een nee aan verkocht.
    mijn petekind zien we elke week en die heeft ook hier een potje staan en krijgt ook een zakcent.

    maar het leven is al duur genoeg dus we bespreken ook of we naar een feest gaan en hoeveel maar we sparen vast elke maand en beslissen hoeveel we geven samen en anders WAT we geven

    mijn man zijn familie is niet close dus daar geven we minder, mijn familie is close daar geven we meer.

    logisch toch

Reacties zijn gesloten.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten