Skip to main content

De angst voor het budget

Ik ben een budgetman. Alles mooi op een rijtje, alles als een freak bijhouden en dan maar tellen, dag in dag uit. Verschillende zicht- en spaarrekeningen, alles mooi in kaart. Zo gaat dat hier, en dat gaat goed.

Maar niet iedereen doet dat. Dat is trouwens één van de redenen waarom ik deze site opgestart heb. Ik dacht altijd dat mensen die hun huishoudbudget niet op orde hielden, dat die dat deden omdat ze te lui waren. Of omdat het te moeilijk zou zijn. Maar deze week heb ik dankzij een gesprek in het echte leven, dus niet op dat gevaarlijke internet, nóg een reden ontdekt: ANGST.

Dat ging zo: tijdens een middagpauze op een bankje in het park kwam ik een oude bekende tegen. Dan is het altijd leuk om het zo over de dingen te hebben die een mens bezig houden. En bij mij is dat deze site (en een andere die ik aan het maken ben, maar later meer daarover. Zo hebben de trouwe lezers meteen ook de reden van de windstilte van een week). Dus ik was het concept van deze site aan het uitleggen en de interesse van mijn gesprekspartner was redelijk tot hoog te noemen.

Zo was ik alle voordelen van een goed huishoudbudget nog eens aan het overlopen:

  • het geeft rust;
  • het zorgt voor een bewustzijn;
  • het geeft je een zicht op je overschot en dat kan je dan slim besteden;
  • het is gewoon fijn (in mijn geval toch).

De gesprekspartner kon dat allemaal wel aannemen, maar zelf hield hij zijn financiën niet bij. Al het geld kwam op een grote hoop, en hij nam stukjes uit die hoop als hij het nodig had. Hij had niet te klagen: op het einde van de maand was er meestal nog over, zelfs na een vaste spaaropdracht.

Hij hield geen overzicht uit angst. Angst voor de confrontatie. Hij wist dat hij nogal veel geld uitgaf aan ontspanning (op café pintelieren dus) en hij ging ervan uit dat een budgetman geen ruimte had voor dat soort dingen.

Fout, fout, fout. Een budget dient niet om af te rekenen met gewoontes. Het dient om ze in kaart te brengen. Heb je een dure hobby, of gekke uitgaven in het ogen van anderen, dan wil dat niet zeggen dat je dat geld niet meer mag uitgeven. Als jij er plezier van hebt, als het je dat wáárd is, dan moet je dat vooral blijven doen.

Je budget is toch vooral een privézaak (behalve bij mij, ik gooi dat hier maar op het internet). En je hoeft tegenover niemand anders dan jezelf verantwoording af te leggen. Het zijn jouw centen, jij doet ermee wat je wil.

Maar als je alles in kaart hebt gebracht, dan weet je meteen waar het geld naartoe gaat. En als je dan morgen bijvoorbeeld werkloos wordt, dan kan je zélf keuzes maken. Vind je het belangrijker om op café te gaan dan om gezonde voeding te hebben? Welnu, koop dan goedkoop eten en blijf vooral op café gaan. Je weet wat je uitgeeft en wat dus het effect is van iets te schrappen. Gebruik die wetenschap dus. Er is geen “correct” uitgavenpatroon. Het goede uitgavenpatroon is dat wat je zelf bepaald hebt. Je zal je er beter door voelen.

Als het dus allemaal goed gaat, dan is het nog nuttig om een budget te hebben. Je gaat meteen weten hoeveel je nu precies nodig hebt, en of je werkelijk zoveel uitgeeft op café als je zelf dacht. Misschien valt het nog mee, of misschien is het elke euro wel waard. Maar doe het gewoon, dat budgetteren.

Zo, en nu ga ik verder recupereren van een weekend Graspop. Het is al bijna een week geleden, maar ik word er niet jonger op.

En delen maar!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

4 gedachten over “De angst voor het budget

  1. Je hebt helemaal gelijk:) Ik had dat eerder ook, maar zie sinds een hele poos hoe belangrijk het is overzicht te hebben. Hobby is voor mij belangrijk, kleding of schoenen veel minder. Zo heeft iedereen z’n eigen dingen die hij/zij belangrijk en leuk vind. Door overzicht te maken weet ik nu wat maandelijks reeel is om aan de dingen die wij belangrijk vinden uit te geven en ook dat veranderd in de loop van de tijd en dat is ook goed zo:)

    1. met dat veranderen heb je helemaal gelijk. En dat is goed. Wat nu belangrijk is, was dat 5 jaar geleden niet, en zal dat binnen vijf jaar waarschijnlijk ook niet zijn.

      Er is maar één constante: de liefde. Die blijft belangrijk en daar geef ik niets op toe, nooit! (verdorie, ik ben in een romantische bui vandaag)

Reacties zijn gesloten.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten