Skip to main content

De crisis biedt ook kansen (voor wie durft)

Voel je het? Die angst om je heen? Dat pessimisme? Niet verwonderlijk ook: je mag geen krant openslaan of je leest enkel nog over de instorting van de euro, het massale banenverlies, besparingen besparingen besparingen, blablabla. Heel wat indicatoren staan op rood, en dat is reden genoeg om met z’n allen in een kramp te schieten.

Gevolg: alles op z’n gat. Niemand durft nog te bewegen, niemand durft nog uit te geven, en de “indicatoren” worden donkerrood. En alles wordt erger. Een vicieuze cirkel, en ooit raken we daar wel uit. Dat is altijd zo geweest, dat zal altijd zo zijn. Dus angst voor een totale instorting is niet nodig. En moest het toch zover komen, dan kan je je er toch amper op voorbereiden. Dus weg met die angst.

Maar zo’n crisis, zo’n lekkere harde crisis die er nu zit aan te komen, die biedt ook kansen. Je leest het in elk boek over investeren, over ondernemen: denk niet zoals de massa, doe het tegenovergestelde. Dan zijn er zaakjes te doen. Acyclisch denken en handelen dus. Wees er maar zeker van dat er nu bedrijven volop bezig zijn met het beloeren van hun verzwakte concurrenten. Nog even, en ze slaan toe. Hupsakee, weer wat marktaandeel erbij. Om dat te kunnen moet je natuurlijk geld hebben op dit moment. En daarvoor moest dat bedrijf dan weer spaarzaam zijn toen de rest miljoenen euro’s uitgaf om wat klanten te winnen (die nu niets meer durven uitgeven).

Voor een simpel huishouden geldt eigenlijk hetzelfde. Als je nu wat geld hebt, als je het niet versmost hebt toen het vrijheid blijheid alom was, wel, dan kan je zaakjes doen. Wie zich de pleuris gekocht heeft, die wil daar nu van af, want hij heeft geld nodig. Dus dure fietsen, tv’s en god weet wat nog allemaal, het is weldra voor een prikje te vinden op marktplaats, kapaza en andere ebays.

Maar je hoeft je medeburger niet te pluimen, je hoeft niet op zijn bezit te azen, neeneen, het kan ook anders. Wagenfabrikanten hebben een stock om een heel continent te voorzien van een gloednieuwe bolide. Maar niemand durft kopen. Gevolg: kortingen als nooit tevoren. In Nederland dalen de huizenprijzen en niemand durft kopen. In Spanje kan je voor een half jaarloon een appartement kopen met zicht op zee, maar niemand vindt dat een goede investering. Dat is het in de ogen van de mensen blijkbaar pas als het vijf maal zoveel kost.

Wat ik wil zeggen: als je wat geld hebt, dan is het volgens mij nu het moment om toe te slaan. De beurzen staan laag, je kan dingen kopen die niemand wil, maar die een tweetal jaar geleden nog enorm gegeerd waren.

Mijn eerste crisis waar ik een goede zaak aan gedaan heb was de coca-cola crisis: in België was er hysterie ontstaan omdat wat bakvissen elkaar perfect imiteerden in het ziek worden van cola. Massahysterie alom, niemand wilde nog coca-cola. Gevolg: enorme promo’s. Ik heb toen in eenmaal een jaarvoorraad cola voor op m’n kot ingeslaan aan nog niet de helft van de normale prijs.

De tweede crisis waar ik van profiteerde? De komkommercrisis. In Duitsland waren er een paar mensen ziek geworden, en hier durfde niemand nog komkommers kopen. Dat heb ik dan wel gedaan, tot ze me de oren uitkwamen.

En van deze crisis zal ik ook “profiteren”. Je mag dat onfatsoenlijk vinden, maar als ik het niet koop, wie dan wel? Maar het is nog even wachten op een daling van de huizenprijzen. Al zou een splinternieuwe koersfiets ook niet misstaan in de garage.

En jij? Hou je angstvallig de knip erop? Of zie je kansen in deze crisis. En waar dan wel?

 

En delen maar!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

14 gedachten over “De crisis biedt ook kansen (voor wie durft)

  1. maar niemand vindt dat een goede investering. Dat is het in de ogen van de mensen blijkbaar pas als het vijf maal zoveel kost.

    Briljante opmerking!

  2. Prachtig geschreven weeral en zo waar. Toen ik in de jaren ’90 lag te dwepen met het consuminderen en het boek “Je Geld of je Leven” noemde iedereen mij een vrek. Nu komen ze zelf vragen om tips om minder geld uit te geven :-)
    Omdat we toen al zuinig waren, hoeven wij nu niet opeens veel te besparen en kunnen we zelfs meer geld uitgeven nu er koopjes te doen zijn.

  3. Ik geef toe dat ik ook een tijdje in die richting heb gedacht.

    Enerzijds voelde ik me een beetje gedwongen want de spaarrekening brengt niets op tov inflatie.

    Anderzijds zijn er aantal zaken die we willen/doen: een aangelegde tuin, een nieuw tuinhuis maar ik denk niet dat de crisis al impact heeft op de stielmannen die daarvoor nodig zijn. Bel maar eens een tuinarchitect … “Binnen 2 weken kan ik pas langskomen, druk druk!”

    Ik denk dat we nog niet op de bodem van de crisis zitten. Ik vrees dat er in 2013 nog onaangename verrassingen komen. Momenteel ben ik de maandelijkse kosten in kaart aan het brengen en ik heb nog een paar mogelijke besparingen gevonden. Ik ga die de komende dagen concreet maken.

    Daarna 2013 en rustig afwachten wat er gaat gebeuren.

    1. “Nog niet op de bodem van de crisis”???
      Nog BIJLANGE niet op de bodem van de crisis, inderdaad!
      Probeer maar eens een tafeltje in de (nochtans peperdure) Luzine te bemachtigen…

      1. Ongelooflijk, hé? Eerlijk gezegd optimaliseer ik liever mijn maandelijkse uitgaven zodat we eens op restaurant kunnen blijven gaan.

        In Dreamland en Fun niets dan volle karren gezien.

        Lekker eten en speelgoed voor de kinderen is het laatste waarop bespaard wordt.

        1. Ik denk dat dat vooral komt doordat de crisis nog niet bij de grote massa (de middenklasse) voelbaar is. Het zijn altijd diegenen die niets hebben die het als eerste voelen. En ik vermoed ook dat het iets psychologisch is: als plotseling iedereen begint te panikeren kan het wel eens hard gaan.

          1. Inderdaad. Zelf beschouw ik me ook tot de (lagere) middenklasse. We hebben allebei vast werk, zijn een huis aan het afbetalen, hebben één auto en deden nooit zot met ons geld (in onze ogen toch). Eigenlijk is daar niets aan veranderd. We proberen iets meer op te letten (meer zelf koken en minder gemakszucht, budget voor de Sint iets verlaagd, veranderd van energieleverancier) maar daar blijft het eigenlijk bij. Ons leven en de plannen voor de komende jaren veranderen niet. We gaan verbouwen (en daarvoor geld lenen) maar daar heb ik jammer genoeg nog geen koopjes ontdekt :-). OK, we zullen een jaar of 2 niet op reis kunnen doordat we ons geld in ons huis willen steken, maar dat zou ook zo zijn zonder crisis. Spaargeld hadden we niet, nu ook niet. Dus misschien raar om te zeggen, maar ik heb nog geen crisis gevoeld.

  4. Heb 6 jaar geleden al mijn geld in goud gestoken! Sta +200% nu en heb van een mooie spaarrekening de waarde van een huis gemaakt zonder te moeten lenen.

    1. idd een mooi voorbeeld. En eigenlijk is het redelijk logisch: 6 jaar geleden was goud niet sexy, er was veel meer geld te rapen op de beurs. Men liet goud dus links liggen. En door de paniek die er nu is gaat iedereen terug naar het “veilige” goud.

  5. “Maar je hoeft je medeburger niet te pluimen, je hoeft niet op zijn bezit te azen, neeneen, het kan ook anders. Wagenfabrikanten hebben een stock om een heel continent te voorzien van een gloednieuwe bolide. Maar niemand durft kopen. Gevolg: kortingen als nooit tevoren. ”

    Hier maak je een denkfout. Een nieuwe auto kopen, ook met 35% korting, is nooit een “goede investering”. Het blijft een extreme vorm van kapitaalvernietiging.

    “In Spanje kan je voor een half jaarloon een appartement kopen met zicht op zee, maar niemand vindt dat een goede investering. Dat is het in de ogen van de mensen blijkbaar pas als het vijf maal zoveel kost.”

    Ook hier maak je een denkfout. Een investering is iets dat een adequaat rendement behaalt met behoud van onderliggend kapitaal.
    Appartementen in Spanje hebben nooit een adequaat rendement (via huurinkomsten) behaald, en doen dat ook nu niet.
    Er waren 2 woningmarkten in Spanje: die om in te wonen/verhuren (goedkoop) en die om mee te speculeren (almaar duurdere “projectontwikkelingen”).
    Gezien het gigantische overaanbod, de nominaal amper dalende prijzen, en absurde regeringsbeslissingen, twijfel ik ook aan het behoud van kapitaal. Daar zal nog minstens een halvering van het prijsniveau voor nodig zijn.

    De Spaanse aandelenmarkt is een ander verhaal. Die was in het afgelopen jaar eventjes erg goedkoop. Daar heb ik wel ingekocht.

    “In Nederland dalen de huizenprijzen en niemand durft kopen.”

    Er is in Nederland geen “vrije” marktwerking in de huizenmarkt. Heel het systeem wordt opgeblazen door uitermate onzinnige fiscale constructies, even onzinnige aflossingsvrije leningen @ Q120%, afgeleide AAA bankprodukten die opgekocht werden door de domste pensioenfondsen, wild speculerende wooncorporaties, enz enz enz.
    En de regering komt niet verder dan symptoombestrijding en extreme regelneverij, met telkens weer onvoorziene, ongewenste neveneffecten waarna er weer een rondje symptoombestrijding volgt….
    Het is idd van hilarisch duur naar erg duur gegaan, maar zonder gigantische fiscale ondersteuning voor de koper, krijgt hij nog steeds bijzonder weinig waar voor zijn (spaar)geld.

    Ik ga ook niet akkoord dat de beurzen laag staan. Ik zie een artificiele ondersteuning van koersen door quasi gratis geld en de verkeerdelijke kapitaal allocatie (zowel door bedrijven als door investeerders) die daarmee gepaard gaat.
    Individuele koopjes zijn er wel, heel af en toe.

    “Investing is not easy. Anybody who thinks it’s easy, is stupid.” (Charlie Munger)

    1. Mijn artikel was niet zozeer bedoeld om beleggingsadvies te geven, maar om mensen te laten nadenken over wat zo’n crisis betekent. Ik heb geen idee of Spaans vastgoed interessant is, maar ik zie wel enorme prijsdalingen. Moest ik centen op overschot hebben, ik zou me er toch verder over informeren.

      Wat ik eigenlijk wilde aantonen: mensen denken niet rationeel, helemaal niet. Door zelf rationeel te denken zijn er koopjes te doen. Of dat nu op de beurs is of elders doet er zoveel niet toe. Wie geld heeft kan nu zaakjes doen, op kleine en grote schaal.

      En dat citaat: dat klopt. En dat bedoel ik met een gebrek aan rationaliteit bij de meerderheid van de beleggers. Die doen maar wat, en zijn altijd net te laat (of te vroeg).

      En wat die wagens betreft: in laagconjunctuur wil iemand die een wagen nodig heeft liefst een tweedehands, en omgekeerd. Daar zijn dus enorme prijsschommelingen, en prijsschommelingen zijn ideaal om zaakjes te doen. Of dat nu voor huizen, wagens, komkommers of goud is, doet er eigenlijk niet toe.

      Wie belegt moet rationeel denken en niet de meute volgen, en dan kan je zaakjes doen, daar ben ik van overtuigd. Maar zoals eerder gezegd: mijn geld is op dit moment niet investeerbaar, dus ik hou het ook niet zo in de gaten.

  6. “Wagenfabrikanten hebben een stock om een heel continent te voorzien van een gloednieuwe bolide. Maar niemand durft kopen. Gevolg: kortingen als nooit tevoren”???

    Probeer maar eens méér dan 7 à 8% korting te bekomen bij Audi! Je wordt uitgelachen en sofort naar de deur begeleid door de verkoper… Alles is relatief, dus…

    1. Audi is nu niet zo’n goed voorbeeld natuurlijk. Die hun klantenbasis is constant en heeft een kapitaal dat niet zoveel vermindert door de crisis. In de middenklassewagens zijn er wel enorme kortingen te bekomen.

Reacties zijn gesloten.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten