Skip to main content

Een goede daad, brengt dat iets op?

Gisteren liep ik door onze mooie hoofdstad. Wat ik daar aan het uitvreten was doet er niet zoveel toe, maar die tocht heeft me toch voedsel gegeven voor een nieuw artikel. Bij deze dus.

Ik was dus aan het genieten van de zon op m’n snoet toen ik plotseling in een redelijk drukke straat een wagen opmerkte die daar stilstond met z’n vier pinkers op. Het was zo’n klein autootje dat vaak door jonge deernes bestuurd wordt, dus ik daarheen.

In de periode tussen het zien van de wagen en het aankomen bij de wagen liepen er zeker een twintigtal mensen gewoon aan die wagen voorbij. Druk druk druk, jeweetwel.

Aangekomen bij de wagen bleek er geen jonge deerne in te zitten, maar een jongeman. Ik tik op het raampje en vraag of er een probleem is. Wat bleek? De wagen wilde niet meer starten en de jongeman stond daar in het midden van die straat het verkeer wat op te houden. Maar hij kon ook geen kant uit.

Dan maar aangeboden om de wagen te duwen om ‘m zo weer in gang te krijgen. Dat lukte niet maar we hebben de wagen wel in een parkeerplaats gekregen. Probleem opgelost, de jongeman kon de pechverhelping bellen en het verkeer van al die drukdrukdruk-mensen kon weer vlotjes door.

En wat heeft me dat opgebracht? 0 euro. Maar wel een heel dikke “merci” van de jongeman en het genot van de opluchting in z’n ogen. Toen ik mijn tocht verderzette voelde ik me gewéldig. Ik voelde me licht maar heel voldaan, en op m’n doorgaans kwade tronie (zo geboren, sorry) moet er een enorme glimlach te zien zijn geweest. Toen ik het verhaal tegen m’n collega’s vertelde kreeg ik ook nog een hoop lofbetuigingen naar m’n hoofd. Leuk leuk. Dát brengt dat dus op.

Een week of twee geleden het omgekeerde meegemaakt: ik kom terug van de bakker en ik glij uit op een besneeuwd voetpad. Boempatat! En koffiekoeken verspreid over de straat. Net op het moment dat ik val kruis ik iemand. Die ziet me vallen en wat doet die? Die loopt gewoon door. Geen vraag of het gaat, geen helpende hand, niets.

Hoe voelde die man die me gewoon negeerde zich achteraf? In het beste geval hetzelfde als voorheen. Maar als die me geholpen had, dan had die zich stukken beter gevoeld, daar ben ik van overtuigd.

Waarom helpen we elkaar zo weinig als we iemand zien die het moeilijk heeft?  Ik weet dat daar heel wat studies rond bestaan en dat is allemaal heel boeiend enzo, maar als we het gewoon rationeel bekijken dan is het toch gewoon dom dat we iemand laten stikken? Je krijgt toch een hele hoop terug? Dankbaarheid, bewondering van je omgeving, en een daaruit voortvloeiend fijn gevoel. Geld brengt het (doorgaans) niet op, maar moet dat dan? Of zijn we zo bange kwezels geworden dat we denken dat we doodgeslagen zullen worden als we iemand met autopech helpen? Of iemand die gevallen is?

En “drukdrukdruk” is voor mij geen excuus. Als je ergens te laat komt omdat je iemand geholpen hebt die het nodig had, wie gaat je dat dan verwijten? Wie kan je dat kwalijk nemen. Integendeel, vaak zal je geprezen worden voor je “heldendaad”.

Dus ik snap het niet. Ik ben er zelfs niet boos om, ik snap het gewoon niet. In onze maatschappij waar we alles in kosten en baten uitdrukken, laten we zo’n makkelijke opbrengst gewoon liggen. Dat is dus opbrengst die gewoon voor het oprapen ligt (letterlijk toen ik op m’n smikkel ging). En ja, we worden blijkbaar met z’n allen individualistischer en egoïstischer met de dag. Maar dan zou het juist in die evolutie passen dat we elkaar helpen. Want je krijgt er veel meer voor terug dan je erin investeert. En jij alleen. Het is jouw winst.

Goed: laat me horen hoe jij je medemens zo al eens bijstaat. Ik lees dat graag. Of gebruik de reactiemogelijkheid hieronder om me een softie te noemen. Kan me niet bommen, ik geniet nog altijd na. Yeah baby!

P.S.: dit weekend zal het wel weer over geld gaan, beloofd!

En delen maar!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

4 gedachten over “Een goede daad, brengt dat iets op?

  1. Goed gedaan!

    Ik was een paar weken geleden BIJNA gevallen, kon me nog net staande houden. Een paar meter verder ontmoette ik een jongeman, die zei: “Voorzichtig hoor”. Ik weet zeker dat hij me geholpen had als het nodig was geweest. En ik was meteen de rest van de dag vrolijk.

    Er zijn gelukkig nog steeds een hoop goede mensen op deze aardkloot!

  2. Iemand helpen geeft zoveel energie. Ik probeer mensen te helpen die financieel in de knoop zijn geraakt. Dat geeft veel voldoening. Tenminste als ze uit de problemen blijven.
    Ook in het verkeer is het fijn als mensen wat galanter zijn. Het kost niets meer en het levert ook meteen meer veiligheid op.

  3. geachte,
    Twee jaar terug had een jong koppel een platte voor mijn deur; Het was winter en de wegenwachters hadden teveel werk. ik ben toen gaan helpen,ze hadden dat nooit gedaan. De wielsleutel van de wagen was niets waard. Ik ben toen gaan bellen bij mijn buurman voor een kruissleutel en de jonge gast en ik hebben samen dat wiel verandert. Paar dagen later stonden ze aan mijn deur met doos Merci chocolade om mij te bedanken.

  4. Eigenlijk niks met helpen te maken maar ik was aangenaam verbaast dat er nog zoveel vriendelijkheid en geduld bestond bij het volgende:
    Ik rijd net auto dus rijd lustig met een L’tje op mijn achterruit rond. Ik wou mijn bandenspanning optimaliseren dus ik reed naar het speciale hoekje aan het tankstation maar ik stond niet helemaal juist waardoor ik de ene kant voor tanken belemmerde. Er was nog een kant waar iemand stond dus toen er een auto achter mij stond te wachten dacht ik dat die wel rap zou doorrijden en hij dan naar daar kon wat blijkbaar niet het geval was. Nu moet je je voorstellen: mijn man (een Afrikaantje) en ik namen onze tijd om alles uit te dokteren en die banden te optimaliseren. Ondertussen reed ons klein kindje rondjes om de auto met zijn fiets (was veilig hoor, hielden hem goed in de gaten, die mag nog niet mee in de auto hé, was met mijn man meegekomen) en die auto moest dus echt wel LANG wachten en stond niet op een ideale plaats, hinderde het verkeer wat. En geen enkele keer “tuuut”. Daar neem ik mijn (denkbeeldige) hoed voor af, dat in deze tijd waarin mensen je been afzagen met een grasmaaier wegens verkeersagressie…

Reacties zijn gesloten.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten