Skip to main content

Geld en vrienden = miserie

Je kent dat wel: één van de vrienden geeft een feestje om God weet welke reden en heel de bende is uitgenodigd. Uiteraard kan je dan niet met lege handen aankomen, en dus is het geschenktijd. Aangezien vele kleintjes groot maken, is er altijd wel het plan om samen te leggen. Al die cash bij elkaar zorgt voor een mooi bedrag, en dan kan je al eens iets moois afleveren.

In mijn vriendengroep is er dan altijd dezelfde die het initiatief neemt: het bedrag wordt afgesproken, het geschenk gehaald en de rest van de cash zou moeten dienen om de eerste drank van de daaropvolgende zuippartij te betalen. Vervolgens geeft iedereen rondjes en nadien wordt de rekening gemaakt. Maar dat gaat niet altijd vlekkeloos.

Bij de vorige bijeenkomst werd er een mooi bedrag opgehaald. Bij het rondsturen van de rekening werd een korte opsomming gegeven, en we moesten nog bijbetalen. En ik had mijn twijfels bij de opgegeven kostprijs van het geschenk. Aangezien er geen verantwoordingsstukken bij de mail zaten heb ik die via een omweg opgevraagd.

Ik heb ze nooit te zien gekregen. Meer nog: verontwaardiging was mijn deel en de vriendschap was bijna voorbij. Ik heb dan maar betaald om geen ruzie te hebben, maar ik voelde mij daar niet goed bij. Ik probeer altijd open te zijn over geldzaken, en ik verwacht dat ook van anderen. Zo heb je immers de minste kans op ruzie en gedoe. Ik heb die vriend graag, heel graag zelfs, maar dit wringt toch langs alle kanten.

En nu komt er weer zoiets aan. En ik voel het alweer aankomen: binnen enkele dagen een telefoontje of een mail van die zelfde, goede, kerel. Het bedrag wordt afgesproken en heel het gedoe begint weer van vooraf aan.

Nu heb ik verschillende mogelijkheden, elk met z’n voor- en nadelen:

  • Ik doe gewoon weer mee: ik onderga dus de situatie en leg bij en hou m’n bek nadien
    • voordeel: geen gedoe en geen ruzie
    • nadeel: ik voel me daar echt niet goed bij
  • Ik koop zélf een geschenk
    • voordeel: ik heb heel de situatie onder controle
    • nadeel: ik kom af met een prul in vergelijking met de rest en stel me buiten de groep
  • Ik ben trekker van de situatie: ik verzamel het geld en koop het geschenk
    • voordeel: ik kan een nieuwe “standaard” zetten. Iedereen krijgt achteraf een gedetailleerde afrekening met de stukken erbij
    • nadeel: diegene die het normaal doet zou dit kunnen beschouwen als een aanval, zeker na onze kleine aanvaring de vorige keer

Dus geen van de opties heeft enkel voordelen. En ik weet dus echt niet wat ik moet doen. Ik zou willen dat dit soort situaties in de toekomst niet meer voorkomt en dat we over dit soort zaken open kunnen zijn. Maar blijkbaar is dat niet iedereen gegeven.

Heb jij al van die situaties meegemaakt? Is er nog een andere mogelijkheid? Hoe heb jij dat aangepakt? Laat het hieronder weten, want ik weet het echt niet meer.

En delen maar!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

7 gedachten over “Geld en vrienden = miserie

  1. Hallo Pedro,

    als ik deze situatie op zou moeten lossen, dan zou ik proberen om gewoon net als anders gezamenlijk geld in te zamelen, alleen voortaan samen met die vriend een cadeau te gaan kopen. Op die manier doe je toch gewoon mee, hoef je geen prul te geven, zet je je vriend niet buitenspel, maar heb je ook zelf invloed op de kosten met bijhorende afrekening. Verpak het gewoon als een gezellige middag/avond samen met een vriend, waarbij je tussendoor ook nog even naar de winkel gaat om het cadeau te halen. Hopelijk ziet je vriend het dan niet als een aanval. En vindt je vriend het misschien ook wel fijn om de verantwoordelijkheid voor het uitzoeken van de cadeaus voortaan te kunnen delen.

  2. Punt 1 zou voor mij afvallen, ik zou het niet zomaar ‘ondergaan’.
    Maar dit is wel ‘n hele moeilijk hoor, kan me voorstellen dat je het ff niet weet.
    Zou je het niet aan kunnen kaarten vooraf? Dus dat je aangeeft wel mee te willen doen maar dat je dan wel een keurige afrekening erbij wilt? Als de ander echt een goede vriend is dan zou hij dat accepteren want zoiets moet toch gewoon bespreekbaar zijn lijkt me.
    Het idee van Henderika is ook een goede optie, hopelijk dat je vriend zoiets dan wél accepteert.

  3. Ik zou gaan praten met je vriend. Aangeven dat je van de vorige keer een rotgevoel overgehouden hebt en aangeven wat jij graag zou willen bijv. een gespecificeerde rekening.
    Dit zou bespreekbaar moeten zijn onder vrienden en heeft mijns inziens niets te maken met vertrouwen. Vaak als je een bepaald gevoel hebt dat het niet klopt dan is dit ook zo weet ik uit ervaring. Dus neem je gevoel serieus.

  4. Ik hou zo wie zo niet van gezamelijke dingen.Eerst durfde ik dat nooit te zeggen,zoals een etentje de kosten delen.Ik was altijd duur uit(drink niet)En ergerde me kapot.Zo nu weer een BBQ.Er werd voorgesteld om 11 euro aan vlees mee te nemen.Vorig jaar moesten we 15(!) euro betalen.Zo veel vlees eet ik niet.Wij als gezin niet eens!Dus ik doe het NIET!Ik neem mee wat ik zelf opeet!Voor jou;je moet je er niks van aantrekken desnoods maak je een lekkere taart!Het gaat om de tijd die je aan je gift hebt gegeven..die is onbetaalbaar!Vinden ze het niks..dan zegt dat wat over hun.Ik zou willen dat ze wat lekkers voor mij maakten,maarja iets te kopen is gemakkelijker hé?!Zet ‘m op!Groetjes Anne-Mae p. wij zijn met 7 als gezin

  5. @ allen: bedankt voor de tips
    @ anne-mae: dat is wel heel drastisch, maar ik bewonder je ervoor, echt waar. Het schept duidelijkheid en als iedereen het weet, dat moet er ook niet over gezeurd worden. Ik probeer daar ook naartoe te werken

    Ik heb besloten hoe ik het zal aanpakken. Ik wacht gewoon af. Komt de vraag om bij te leggen, dan zal ik gewoon mijn “voorwaarden” stellen. Kan hij zich daar niet in vinden, jammer. Gaat de vriendschap daardoor over, ook jammer, maar het zij zo. Ik heb geen zin om me in bochten te wringen om geen ruzie te maken. Mijn principes zijn even goed als die van een ander, voor de lieve vrede ga ik die niet overboord gooien. Ik hou jullie op de hoogte!

  6. Misschien is je vriend zo erg van je vraag geschrokken, dat hij zich de volgende keer niet ‘verrekend’?

Reacties zijn gesloten.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten