Skip to main content

Is het dan allemaal mijn schuld?

Eerder deze week zat ik met enkele vrienden op café. Dat moet af en toe, en dat is leuk. Tijdens die bijeenkomsten worden alle problemen die de wereld kent opgelost, alleen jammer dat wij niets te zeggen hebben en dat niemand ons hoort. Maar kom, we volharden.

En zo komt het dus dat we deze week de crisis aan het oplossen waren. Daar krijgt een mens dorst van, en het was net aan mij om de emmers bij te vullen. Ik dus naar de waard (prachtig woord), ik bestel wat ik moet hebben en breng dat naar de tafel alwaar mijn kompanen nog altijd bezig waren over die crisis. Ik probeer het juiste glas bij de juiste persoon te zetten en net op dat moment zegt één van mijn kameraden: “Het is allemaal jouw schuld, Pedro!”. Ik wist niet wat ik hoorde en vroeg om verduidelijking. “Die crisis is de schuld van mensen zoals jij. Je maakt er dan nog een site over en dat vergroot alleen maar de groep van mensen zoals jij. Paul De Grauwe heeft het ook gezegd”.

Nu moeten jullie weten dat ik een grote fan ben van Paul De Grauwe. Dat is een econoom die al eens in het nieuws komt en die dingen zegt die me wel aanstaan, waar ik me zelfs in kan vinden.

“Paul De Grauwe heeft op het nieuws gezegd dat het crisis is omdat mensen minder consumeren. En jij bent zo’n mens, en je lezers van je site ook. Altijd maar dat geld oppotten en gierig zijn. Het is dus jouw schuld, en die van al je lezers”.

Dat kon ik dus niet over mij laten gaan. Een beetje mijn lezers gaan beschuldigen. Ik liet de onverlaat dus niet langer praten en verkocht hem een mooie rechtse. Nu moet je ook weten dat ik niet van geweld hou, maar ook ik ken mijn grenzen. De beschuldigingen stopten prompt, en dat gaf mij de mogelijkheid om mijn mening over heel het gebeuren te geven.

Ik ben dus niet schuldig. Deze crisis is niet mijn schuld. Ik consumeer niet minder dan voorheen, ik consumeer net hetzelfde. Je kan dus stellen dat mensen zoals ik er zelfs voor zorgen dat de crisis niet nog erger is, dan ze al is. Paul De Grauwe heeft gelijk: mensen kopen minder en daardoor is het crisis. En ze kopen minder uit angst, uit onzekerheid. Liever het geld bijhouden want het kan nog nuttig zijn in de toekomst.

Wel, ik redeneer dus niet zo. Het geld gaat even vlot buiten dan voorheen. Wij consumeren niet minder, maar ook niet meer. En misschien consumeren we wel weinig in vergelijking met de rest van de bevolking, maar dat is onze vrije keuze. Wij kopen niets met geld dat we niet hebben totdat we niet meer kunnen. Wij maken dus geen schulden die we niet meer kunnen betalen, waarna de miserie begint. Ik durf zelfs meer zeggen (en nu worden we wel heel onbescheiden): als iedereen leefde zoals ons, dan was er geen crisis. Dan was de “welvaart” misschien ook niet zo hoog, maar dan alleen de welvaart uitgedrukt in euro’s.

Dus, lieve lezer, het is niet onze schuld. Wij moeten ook niet meer gaan consumeren om het op te lossen. En ik vraag me af of jullie ook van die verwijten naar jullie hoofd geslingerd krijgen? En als dat zo is, wat antwoord je daar dan op?

In tijden dat het goed gaat word ik meewarig bekeken door sommigen (niet door mijn vrienden hoor). Omdat ik nog altijd met een oude gsm rondloop, en niet elk jaar een nieuwe tv koop. Je ziet dan bijna medelijden op hun gezicht. En als het slecht gaat, dan zijn die mensen kwaad op mij.

Ieder doet z’n ding, maar wij zijn niet “schuldig”.

En delen maar!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

4 gedachten over “Is het dan allemaal mijn schuld?

  1. Nou lekker zeg zo’n vriend. Heb je hem goed hard gemept? Dat zijn nou van die typische ongefundeerde uitspraken die nergens op slaan en mensen nodeloos kwetsen.

    1. Hey hey, niet alles letterlijk nemen wat hier staat, hoor. Ik eigen mezelf nogal wat vrijheid toe als schrijver. Maar het werd wel geopperd, dat ik de schuld was van de crisis (en mensen zoals mij). Maar ik heb mijn punt rustig kunnen toelichten, het werd begrepen en er werd verder gedronken. Er was geen echte ruzie hoor, en ik voelde het ook niet aan als kwetsend.

  2. quote: “Ik durf zelfs meer zeggen (en nu worden we wel heel onbescheiden): als iedereen leefde zoals ons, dan was er geen crisis.”

    Daar heb je een goed punt aangekaart, als iedereen een beetje “normaal” had geconsumeerd of geconsuminderd -dat is een vrije keuze indien mogelijk- was er een heel andere situatie geweest.

  3. Ik denk dat uitgerekend Paul De Grauwe het werk dat jij hier verricht ten zeerste zou toejuichen. :)

Reacties zijn gesloten.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten