Skip to main content

Ik ben financieel intelligent

Yep, een boude uitspraak. Maar het is mijn site en ik mag dat. Jij ook trouwens. Ik heb zonet het boek “Financiële intelligentie, Geld en Relaties” van Michael Goovaerts gelezen. En daar heb ik een test gevonden. Die gaat na of je een geldmonnik, een struisvogel, een verkwister, een oppotter of een planner bent. Elk van die types gaat anders om met geld. En op zich is dat niet erg, maar elk van die types maakt ook fouten. En als je die fouten maakt, dan zal je nooit “financieel volwassen” worden.

Maar ik ben geen enkel van die types. En dat betekent dat alles mooi in evenwicht is. Daaruit besluit de auteur (die het ook gepikt heeft uit een ander boek) dat ik financieel intelligent ben. En wie ben ik om hem tegen te spreken? Oh ja, en in dit boek staat er nog heel wat meer, echt een aanrader.

Zo, genoeg gestoefd, tijd om wat kennis te delen. De vijf types:

De geldmonnik

De monnik vindt geld vies en haat beleggen en investeren. Geld is de bron van alle kwaad. Hij keert er zich van af, wil er niets van weten. Gaat ervan uit dat iemand die geld heeft, daarvoor z’n broek tot op z’n enkels heeft moeten laten zakken. Zal daardoor ook weinig verdienen (leeft liever volgens z’n idealen). De monnik kan geen geld uitgeven aan folliekes.

advies: De monnik moet leren dat geld hebben en uitgeven niet vies is. Hij kan ook proberen om z’n kwaliteiten te gebruiken om geld te verdienen, en met dat geld de wereld wat te verbeteren.

De struisvogel

De struisvogel is bang van geld. Geld maakt hem nerveus, hij begrijpt er niets van en wil er ook niets van begrijpen. De struisvogel heeft er geen idee van hoeveel hij nu bezit. Naar de buitenwereld toe doet hij alsof geld hem niet boeit, maar eigenlijk is het gewoon het verbergen van zijn angst. Door die angst doet hij niets, en dan komt er natuurlijk ook geen geld bij.

advies: De struisvogel moet éénmaal per week met z’n centen bezig zijn, op een vast moment. Op dat moment moet hij z’n rekeningen betalen, afschriften ordenen, enzovoort. Langzaamaan het overzicht krijgen, dus

De verkwister

shoppe shoppe shoppe, ook uit verveling. Alles wat binnenkomt gaat weer buiten. Budgetteren doet angstzweet uitbreken. Door een enorme drang naar koopkracht is de verkwister enorm vatbaar voor dubieuze beleggingen.

advies: op een vast moment een vast bedrag op de spaarrekening storten. Stel jezelf de vraag: “kan ik in theorie overleven met 90% van mijn loon?” Zoja: stort dan bij het ontvangen van je loon 10% door naar je spaarrekening. En zet jezelf doelen. Uitgeven kan nog altijd, maar dan aan nuttige zaken, die ook een waarde hebben. En als je een mooi bedrag gespaard hebt, dan zal je minder in de verleiding komen om het ook uit te geven. Het is gewoon wat aanpassen, en de verkwister zal er zich beter bij voelen.

De oppotter

De naam zegt het helemaal: de oppotter haaaaaat het om geld uit te geven. Die kan dat gewoon niet verdragen. Die leeft spartaans, elke euro wordt gehamsterd. Het gaat zelfs zo ver dat hij geen geld uitgeeft aan geschenken voor geliefden. De oppotter houdt van pensioensparen en van die dingen. Of hij slaat helemaal door en houdt al z’n geld bij hem thuis.

advies: Geef geen geld uit op basis van het budget, maar op basis van het gevoel. De oppotter is van nature geen verkwister, en het verschil zal miniem zijn. Dat budgetteren moet hij natuurlijk blijven doen, maar niet zo doorgedreven.

De planner

Die wil gewoon de rijkste zijn. En dat zal hem nooit lukken, want er is altijd wel iemand rijker. De planner wil voortdurend beleggen, is op zoek naar “buitenkansjes”, analyseert alles tot op het bot en haalt zijn levensvreugde uit het stijgen van zijn vermogen. Maar daar zit een limiet op, en dus zal de planner nooit gelukkig worden.

advies: zoek een vast moment waarop het geld niet geteld wordt. En zoek een verlangen dat niets met geld te maken heeft. Leer bijvoorbeeld een instrument te bespelen, en probeer daar de beste in te zijn. Zo zal dat dwangmatige verminderen, en wordt de levensvreugde ook nog uit iets anders gepuurd dan uit geld. En dat “anders”, daar zit geen limiet op.

 

Ik ben niets van dit alles. Of alles tegelijkertijd. En dat betekent dat er een evenwicht is. Ik verkwist geen geld, maar kan het wel uitgeven aan goed gezelschap. Ik denk na als ik iets wil uitgeven, maar het dalen van mijn spaarrekening is eigenlijk geen reden om niet uit te geven. Ik budgetteer en spaar met een doel. Eenmaal dat doel bereikt is, is het tijd voor een ander doel, en dat kan buiten het financiële liggen. Ik amuseer me rot met het maken van deze site, maar economisch gezien is dat geen goede beslissing. Dat kost me alleen maar geld (maar nu ook weer niet overdreven veel).

Als ik me dan toch iets moet noemen, dan is het een planner. Maar ik ben niet dwangmatig met geld bezig, en ik wil niet de rijkste zijn. Ik wil de gelukkigste zijn, en ik ben er al lang achter dat dat weinig met geld te maken heeft.

En jij? Herken jij jezelf in één van die types, of ben je iets helemaal anders?

[subscribe2]

En delen maar!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

5 gedachten over “Ik ben financieel intelligent

  1. Ik herken me niet direct in een van de types. Het uitgeven van geld maakt me soms wel nerveus en ik kan me best zorgen maken over de toekomst. Ik moet altijd geld achter de hand hebben voor het geval dat..

    1. Dat heb ik ook, maar ik zal altijd proberen om dat zo laag mogelijk te houden. De rest moet geïnvesteerd worden (in tijd, afbetaling eigen huis, beleggingen, …)

  2. Ik herken me ook niet direct in één van die 5.
    Voor mij zou deze categorie passen: “net genoeg om zonder problemen te leven maar moet toch niet zot doen want maandelijks niets over en moet dus wel bewust met ons geld omgaan en iets proberen te sparen om een beetje vooruit te gaan in het leven (kinderen die gaan studeren, huis renoveren)”.

    1. Margay, ik zie mezelf ook niet een een van die 5
      Die categorie van jou daar zie ik helemaal mezelf in

      1. Wel, dan denk ik dat we met z’n allen tot dezelfde categorie behoren, en dat is “geen categorie”. We verspillen zo weinig mogelijk, proberen toch nog wat te leven maar zitten niet op ons geld. Lijkt me een gezonde houding.

        Hoeveel er dan binnenkomt is niet zo belangrijk. Zolang we er bewust mee omgaan en toekomen is er op zich weinig reden tot paniek.

Reacties zijn gesloten.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten