Skip to main content

Jezelf iets gunnen? Neuuuuuh

Er moet mij iets van het hart. Iets wat me vaak opvalt bij de zogenaamde “consuminderblogs”, en iets waar ik al vaak op wilde reageren. Nog nooit gedaan, omdat ik in zo’n reactie niet genoeg kan uitwijden, verdiepen, zeveren enzovoort. En ja, het is iets wat ik al vaak gelezen heb, iets wat dus waarschijnlijk bij veel van mijn bezoekers leeft. Maar ik hoef daar niet in mee te gaan, toch? Dat is toch net de bedoeling van een blog, dat je al eens durft afwijken van de mening van anderen, toch? Dus zet je even neer, lees dit rustig en voel je niet aangevallen.

Waarover gaat het? Welnu, vaak lees ik blogjes over mensen die het toch zo sneu vinden, dat besparen. Ze besparen zich te pletter, schrijven daar hopen artikels over met nuttige tips, maar op een bepaald moment is het genoeg. Genoeg bespaard, beu! Tijd om gek te doen, en weer eens nutteloos geld uit te geven! Hop, naar de klerenwinkel en EINDELIJK genieten van al die besparingen, en de ontberingen die een mens daarvoor moet ondergaan. En deugd dat dat dan vervolgens doet. En dan heel veel reacties in de aard van: “ja, je moet jezelf af en toe wel wat gunnen, natuurlijk, joh”. Niet dus! Je moet jezelf niet af en toe iets gunnen. Helemaal niet.

Wij gunnen onszelf nooit wat. Wij gunnen onszelf altijd alles. Decadentie troef dan maar? Nope. Jamaar, hoe zit dat dan? Wel, dat zit in het hoofd. Wij hebben “kopen” herleid tot wat het is. Kopen is geld uitgeven aan iets wat je niet hebt maar wat je wel nodig hebt. Wij kopen dus geen kleren voor het plezier. Wij kopen niet de laatste iPhone omdat dat er zo leuk uitziet. Wij gaan niet op citytrip omdat een mens er af en toe uit moet, uit dat saaie leven.

Wij kopen een nieuwe broek als we die nodig hebben. Die broek moet dan een goede broek zijn, en dat kan dus wel wat geld kosten. Wij kopen een nieuwe gsm als de oude stuk is, of als een nieuw model iets heeft wat écht wel nuttig is, voor ons. Voor iemand anders kan die nieuwe functie misschien niet nuttig lijken, maar daar trekken we ons nu eens niets van aan, neh. Wij gaan naar Barcelona om Gaudi zijn werk te zien, niet omdat het thuis niet leuk zou zijn. Thuis is het heel leuk, dat mag je weten.

Dus wij besparen niet omdat het moet, en al zeker niet omdat het toch zo hip is om te “consuminderen”. Wij consuminderen niet, wij consumeren gewoon. Ik tel ons geld wel voortdurend, maar niet met de bedoeling om er zo veel mogelijk te hebben. De hoop geld moet niet groter worden, hij moet gewoon groot genoeg zijn. En wat is groot genoeg? Groot genoeg om een huis te kunnen kopen, en nadien groot genoeg om een tegenslag op te vangen. Het kan zijn dat de hoop dan nog groter wordt, en waarschijnlijk zal dat ook gebeuren, maar dat is dan geen doel meer. Die hoop wordt dan alleen maar groter omdat we dingen doen die we leuk vinden en die geld opbrengen.

Dus neen, wij besparen niet. Wij consuminderen niet. Wij kopen alleen wat we nodig hebben. En dan blijkt dat we met ons modaal inkomen ruim toekomen. En dat kan voor veel mensen, daar ben ik van overtuigd. Niet voor iedereen, er zijn wel degelijk mensen die nog niet moeten denken aan besparen, omdat er niets te besparen valt, maar dat is een ander verhaal.

Dus wij gunnen ons altijd alles, daar komt het zowat op neer. En moeilijk is dat niet, echt niet. Eén tip om geen geldzorgen te hebben: koop alleen wat nuttig voor jou is, en enkel dat. Al de rest heb je niet nodig, echt niet. En dan hou je het ook vol, het zit gewoon in je hoofd. Denk ik.

En delen maar!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

11 gedachten over “Jezelf iets gunnen? Neuuuuuh

  1. Ik snap wat je wil zeggen. Ook ik zit soms met grote ogen te lezen over hoe ‘strikt’ mensen kunnen leven en wat anderen beschouwen als een uitspatting. Daar ben ik net iets (lees: veel te) bourgondisch voor :-) . Vergeleken met de mensen uit de verschillende blogs leef ik onverantwoord extravagant, ten opzichte van mijn vrienden of familie leef ik zuinig.

    Maar misschien is de term consuminderen gewoon te interpreteren als ‘minder dan voorheen’, dat is voor iedereen van toepassing, of het nu bewust omgaan is met je geld, sparen voor een doel of sparen voor het sparen op zich. De grens naar beneden is door iedereen zelf te bepalen. Dan komt consuminderen gewoon overeen met budgetteren hé.

    1. Je hebt hier een punt. Voor iemand met een minimumloon zullen alle zeilen bij gezet moeten worden om uit te komen, da’s geen consuminderen da’s gewoon bezuinigen tot het bot, iemand die een riant salaris geniet en z’n prioriteiten verlegd, dat kan je consuminderen noemen omdat zhij minder consumeert.
      M.a.w. consuminderen klinkt nogal vrijblijvend.
      (lastig uitleggen, dit) ;)
      groet

  2. Jezelf dingen ontzeggen klinkt negatief.
    Alleen kopen wat je nodig hebt, klinkt veel luxer.
    Wat consuminderen en besparen inhoudt is eigenlijk zo persoonlijk. Het levert leuke gesprekken en discussies op met vrienden. Zowel met hoge als met lage salarissen.
    Zelf blijf ik het bijzonder vinden dat we ( manlief en ik) van twee salarissen naar één salaris zijn gegaan en daar nu als gezin (dus met twee kids) prettig van leven.
    Tevredenheid is een mooi woord. Veel gevoel van luxe en tevredenheid hangt samen met moeten en mogen.

    1. Dat is net wat ik bedoelde: voor veel mensen is consuminderen = jezelf dingen ontzeggen = iets negatiefs. Dat is niet leuk, dat is hard labeur, dat wekt frustratie op, dat is niet vol te houden.

      Zoals bij veel dingen zit het gewoon in het hoofd: als je eenmaal beseft dat je weinig nodig hebt, dan voelt het ook niet als “jezelf iets ontzeggen”. Dan wordt het gewoon een manier van leven. En zoals Margay hierboven schreef: die manier van leven bepaal je zelf. Zolang het maar bewust is.

  3. Als ik een keer iets nodig heb (schoenen, kleding) maakt het me heel blij om mijn geld uit te geven aan mooie, nuttige dingen die ik daarna ook intensief gebruik. Mezelf iets ”gunnen” doe ik ook wel eens in de vorm van ondergoed of make up. Maar ik hoef geen 10 paar schoenen, of zes kleuren lippenstift.

    Ik ben tevreden met wat ik heb en met hoe we leven. Dat is in sommige ogen erg eenvoudig, voor anderen weer in grote weelde. Het ligt aan de toeschouwer. Voor ons is dit perfect. Heb alles wel redelijk op de rails en het doen zoals we doen kost me geen enkele moeite. Het is gewoon onze manier van leven, er hoeft geen labeltje aan.

  4. Toch klopt het niet helemaal wat je schrijft. Jij en ik ook hebben per maand ongeveer 1000 euro om op te maken. Jij gaat misschien eens vaker uit eten. Jullie zijn per slot nog met zijn tweetjes en ik koop eens een broek of weet ik wat voor mijn kids of wij gaan met ons gezinnetje eens eten. Maar in ieder geval kom ik en ook jij uit met de 1000 euro. Anderen hebben die marge niet en voor hun is een uitspatting van eens een keer iets kopen wel logisch. Als je je niet zo vaak iets kunt permitteren kan ik mij voorstellen dat je wel eens wat wilt.
    Mijn beloning van het hele besparen is dat mijn buffer op orde is, dat ik heerlijk met mijn gezin op vakantie kan gaan en dat wij het onderhoud aan ons huis kunnen doen. Al hetgene daarboven uitkomt gaat oftewel naar de extra aflossing, de spaarrekeningen van de kids of naar onze eigen spaarrekening. Dus onze ‘hoop’ wordt uiteindelijk ook steeds meer zolang je per maand extra geld overhoud. Dat is het gevolg van niet meer uitgeven dan je per maand nodig hebt. Wij voelen ons hier goed bij.
    Maar nogmaals, die uitspatting kan ik heel goed begrijpen.

  5. Iedereen is consument. Je kunt immers niet “niets meer kopen”. We hebben behoeftes zoals een dak, wat eten en warmte.

    Tegelijk zijn sommige consumenten ook consuminderaar. Het verschil? De laatste consumeren bewuster, kopen minder maar vaak wel betere kwaliteit als ze toch kopen. Gewoon omdat kwaliteit langer mee gaat.

    Persoonlijk vind ik dat extra’s moeten kunnen. Wij hebben een strak spaarschema … dat van 2013 staat al in Excel. Als ik merk dat er onvoorziene inkomsten zijn en dat het strak spaarplan intakt is, dan geef ik het uit aan extra’s. Een nog strakker spaarplan hoeft op dat moment niet voor mij.

    Het maandelijks bedrag dat vrijkomt als onze lening is afbetaald zal niet integraal op de spaarboek gaan. Dan gaan we meer op reis, meer op restaurant, maw: geld uitgeven aan ervaringen ipv spullen.

    Het leven is meer dan alleen sparen. De rijkste op het kerkhof ligt nog altijd … op het kerkhof.

  6. @ vlijtig met zuinigheid: ik volg wat je wil zeggen. Maar als we kinderen hebben gaan we misschien minder uit eten, omdat er andere dingen zijn die ons bezighouden. Of we houden dat ritme aan, en dan geven we maar meer uit en blijft er minder over. Zoals je zelf zegt: zolang er meer binnenkomt dan buitengaat is er niet echt een probleem. En zolang we maar gaan uit eten omdat we daar zin in hebben, niet omdat we denken dat het zo hoort. Of zolang we maar niet gaan stoppen met uit eten te gaan omdat we absoluut willen besparen, want dan ben je weer jezelf dingen aan het ontzeggen, en dat is niet leuk.

    @ John: hier ongeveer hetzelfde: het budget wordt opgesteld, en als we dat halen is het goed. Komt er meer binnen, dan kan dat ook weer buitengaan. Of niet, doet er niet toe. We leven zo bewust mogelijk, en we kopen wat we nodig hebben. Niets meer, maar ook niets minder.

    Zo ben ik nu aan het overwegen om een tablet te kopen. Eerst zag ik er het nut niet van in, maar nu ik gemerkt heb dat je daar een hele bibliotheek kan insteken, en dat je er de krant en de humo op kan lezen, wel, nu heb ik daar wel zin in. Was dat gepland? Neen. Maar nu zie ik het als iets nuttigs en gaat dat binnenkort wel op de salontafel liggen (en meegenomen worden op de trein, zodat ik niet meer met boeken en de krant moet zeulen).

    1. Wij gaan onszelf rond Nieuwjaar ook een tablet cadeau doen (eentje maar hoor) aangezien onze bureau nu bijna klaar is en de laptop naar daar zal verhuizen (euh, het is wel een laptop maar voorlopig nog niet draadloos en mèt muis); Maar beneden wil ik dus ook alles kunnen doen wat ik nu doe: receptjes opzoeken, FB-en, verlanglijstjes maken, openingsuren opzoeken etc. Voorlopig valt de keuze op Samsung, wel met bijhorend klavier (tja, lekker ouderwets wil ik).
      Ik kan me wel niet voorstellen of ik apps zal gebruiken en er de kinderen spelletjes op zal laten spelen, hoewel dat mogelijk is. Voorlopig beschouw ik dat als een kleine pc, maar het kan zoveel meer hé.
      Tip voor de krant: wij hebben een weekendabo op De Morgen voor 9,90 euro per maand en krijgen op vrijdag en zaterdag de papieren versie, maar kunnen voor die prijs ook de digitale versie lezen.

      1. Ik heb sinds een paar jaar een tablet. Het gevolg is dat ik mijn budget voor boeken sterk heb doen dalen. Vroeger kocht ik regelmatig boeken in de Standaard … vaak ben je toch 15 a 20€ kwijt voor een recent boek.

        Nu koop ik nog nauwelijks papieren boeken, enkel Kindle versies van Amazon … amper een paar dollar per boek. Die zijn wel in het Engels maar daarmee leer ik bij én dat is vaak de taal van de auteurs, dus geen rare Nederlandse vertalingen.

        Gevolg: veel minder zware reiskoffers en geen extra Billy kasten meer nodig om boeken te stockeren. Idem ditto voor kranten en Humo’s … geen afval meer.

        Ik kan het iedereen aanraden.

Reacties zijn gesloten.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten