Skip to main content

Juni 2012: een maand zonder inkomen…

In juni heeft Pedro niets verdiend, behalve dan zijn maaltijdcheques van de maand mei. Want Pedro heeft zijn ontslag gegeven en besloot vervolgens om eens een maand vakantie te nemen, onbetaald. ONGEHOORD! In mijn omgeving verklaarden sommigen me gek maar ik heb toch doorgezet, en het is de beste beslissing van mijn leven geweest (buiten dan de beslissing om da Girl die eerste keer te kussen, en alle keren daarna).

De maand juni is voorbij, de gevolgen van dat ontslag zijn bekend, en het lijkt nog mee te vallen. Je kan de cijfers vinden in het rapport van de maand mei, en de uitleg hieronder.

INKOMSTEN: – 1.402 euro

Een rood getal, en nog wel een zwaar rood getal. Dat zien we niet graag. Maar ik wist dat dat ging gebeuren, en ik heb er bewust voor gekozen. Het heeft dus geen zin om daarover te zeuren, maar het doet toch even pijn om dat zo te zien.

Da Girl heeft braaf haar centjes binnengebracht, en dat was iets meer dan verwacht. Dus een deel van dat inkomensverlies was daarmee opgevangen, maar dan ook niet meer dan een klein deel.

Maar we hebben nog een deel kunnen goedmaken met de andere posten. Dus dat verzacht de pijn.

VASTE KOSTEN: + 514 euro

Een groen cijfer, en een serieus groen cijfer. Maar liefst 514 euro minder uitgegeven dan gebudgetteerd! En dat dankzij de afrekening van de huurlasten. Ow yeah, 0 euro gebudgetteerd en er 480 krijgen. Daarnaast da Girl die hier gsm niet moest bijladen en nog wat kleine prullen. Fijn fijn, maar eenmalig die smak geld. Maar dat geven van het ontslag was ook eenmalig, dat zal ook niet elke maand voorvallen.

LEEFGELD: + 40 euro

Een klein groen getal, maar toch een groen getal. En groene getallen in de financiële wereld zijn altijd goed nieuws. We hadden dus niet veel over op het eind van de maand, maar dat komt ook omdat we nog wat kleren gekocht hebben op de laatste dag, en een paar enorm coole vakantiesandalen, zo met van die kleefbanden en bestand tegen zeewater. Daar gaan we nog plezier aan beleven.

Maar daarover gaat het hier niet: we hebben eindelijk nog een klein beetje over. 40 euro minder uitgegeven dan begroot, en dat is toch wel een trendbreuk met de maanden april en mei. Hopelijk is het ook een échte trendbreuk en kunnen we dat blijven volhouden. Of zou ik gewoon voorzichtiger geweest zijn omdat ik geen inkomen had? Goed mogelijk.

=> SPAARGELD: – 848 euro

Door dat lagere inkomen is er dus in totaal 848 euro minder naar de spaarrekening gegaan dan verwacht. Maar er is wel nog altijd 154 euro bijgekomen. We hebben dus niet aan ons spaargeld moeten zitten, er is gewoon heel wat minder dan verwacht bijgekomen.

En nu kan ik dat jammer vinden, en ergens is dat ook wel zo. Maar als ik het eens van op een afstand bekijk valt het wel mee. Als we de periode januari – mei bekijken, dan zitten we nog altijd voor op budget, en nog wel zo’n 483 euro. Dus op dit moment staat er op onze spaarrekening nog altijd meer dan begroot, en dat ondanks een maand zonder inkomen. Zuinig leven en een meevaller werpen dus hun vruchten af. En zonder die meevaller zouden we mooi op 0 uitgekomen zijn, knal op het budget dus.

Een andere manier om de situatie te bekijken is de volgende: als ik onmiddellijk terug aan de slag was gegaan, dan hadden we nu 1500 euro meer, en dus een voorsprong op het budget van 2000 euro. MAAR dat budget is opgesteld met in het achterhoofd het volgende: “als we dat halen dan zijn we tevreden”. En we halen ons budget, we hebben zelfs nog over.

We zijn dus een maand ter plaatse blijven trappelen. Geen aanslag op de spaarrekening, maar ook geen sterke aangroei. Maar die maand heeft me wel enorm veel deugd gedaan. Ik kon fysiek bekomen, en ik heb die tijd heel goed aangewend om eens na te denken over het leven. Ik weet nu beter waar ik naartoe wil en hoe ik in het leven wil en zal staan. Heel wat levensvragen zijn beantwoord, ik heb keihard zin in het leven. Meer dan ooit tevoren. En wat heeft me dat gekost? Een maand status quo, that’s it! De beste investering van mijn leven, noem ik dat (behalve dan de ingrediënten voor de pannenkoeken die ik bakte en die da Girl helemaal lieten smelten zodat ik haar durfde te kussen).

Het enige waar ik nog rekening mee moet houden is dat ik volgend jaar maar een half vakantiegeld ontvang, omdat ik dat van mijn vorige werkgever dit jaar al gekregen heb.

Ik zie het dus als een investering, dat inkomensverlies. En vanaf nu krijgen we weer iedere maand centjes. Heb jij al eens geïnvesteerd in iets waar iedereen je gek voor verklaarde, maar wat toch een enorme meevaller bleek te zijn? Of omgekeerd? Ben ik té optimistisch, zie ik het té rooskleurig? Of valt er wel iets te zeggen voor mijn redenering? Ik ben benieuwd hoe jullie hierover denken. Want jullie zijn mensen die heel deze situatie van op een afstand gevolgd hebben.

En delen maar!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

5 gedachten over “Juni 2012: een maand zonder inkomen…

  1. Wow, opnieuw bewondering: een maand zonder inkomen en toch nog positief eindigen? Jaloers! :-)

    Ik denk dat je niet moet twijfelen of dat een goede beslissing geweest, het feit dat je je beter voelt is het sowieso al waard.
    Het is een ongelooflijke luxe dat je die beslissing kàn nemen, toch?

    Hier een slechte maand juli: het geld is op en de maand is nog lang :-(

    En een slechte financiële beslissing die toch voordelen oplevert? Jahoor.
    Ik werk nu voor het 4de jaar halftijds. Na de geboorte van dochterlief met een fysieke handicap bleek al gauw dat we er dagelijks veel tijd in zouden moeten investeren en dus bleek halftijds werken voor mij een logische beslissing. Vanaf dit jaar zal de tijdsbelasting verminderen (hoera! en hopelijk blijft dit ook zo) maar toch heb ik besloten om (nog) niet meer te gaan werken.
    Verschillende redenen:
    – door de nieuwe regeling ivm het tijdskrediet zou ik de resterende 2 jaren niet meer kunnen opnemen dus profiteer ik er nog van zolang het kan
    – uit ervaring weet ik nu wat het voor jonge kinderen (ondertussen 8j en 4j) betekent als mama (of papa) hen naar school kan brengen, op school kan afhalen, 4-uurtje geven, hun verhalen aanhoren, helpen met huiswerk enzoverder, dat is niet in geld uit te drukken (ik moet vanaf 2014 opnieuw meer gaan werken, maar dan zal ik dat met een gerust hart doen)
    Is er dan niets negatiefs aan? Helaas wel, financieel is het vrij moeilijk en daardoor blijven we ter plaatse trappelen: ons huis heeft dringend minimum 30.000 euro nodig en dat hebben we dus niet, nada. En al 8 jaar zelf een beetje bricoleren maar geen essentiële veranderingen kunnen doen is zooo frustrerend.
    Moest ik voltijds blijven werken zijn, zouden we dat bedrag wel gespaard hebben. Misschien cru om te zeggen, maar een kindje met een handicap kost veeeel geld. We zouden haar voor geen geld van de wereld willen missen maar ik denk dat niet veel mensen dat beseffen welk een impact dat heeft op alle facetten van je leven.

    Maar ik moet niet klagen, ik heb in mijn jonge tijd zoveel geld (van mijn ouders) verbrast met studeren en feesten (en ik heb gestudeerd en gefeest tot mijn 28ste!), dat ik al blij ben dat ik sinds mijn 30ste wel verstandiger met mijn geld omga. Een beetje spijt van het geld, maar ik heb dan ook een onvergetelijke geweldige studententijd gehad en daar kan ik geen spijt van hebben :-)

  2. Je zo goed voelen na een maand vakantie, daar kan toch geen geld tegenop? Zou iedereen eens moeten doen :-)
    Zelf zou ik evt. tussen 2 jobs een maand vakantie willen nemen (de maand dat mijn man 3 weken weg is en ik anders heksentoeren zou moeten uithalen om kind van en naar de crèche te kunnen brengen + de eerste week dat mijn kindje naar school gaat). Soms is het krap leven en wil ik vanalles (zoals hypotheek vroeger aflossen) dat ik twijfel om terug voltijds te werken. Maar aan de andere kant…die vrijdag vrijhebben is zo luxe en laadt mijn batterijen weer volledig op. Als ik decadent als bijna enigste op het strand lig, en het is muisstil terwijl de zon op het water schittert en andere mensen werken, dan ben ik zooo gelukkig! DAT is pas rijkdom :-)

  3. @ margay: door die “meevaller” van de huurlasten zijn we dus op break-even geëindigd, zonder aan comfort in te boeten. En die beslissing was inderdaad een luxe-beslissing, maar dat kon enkel doordat we alles zo mooi op orde hebben en altijd wat marge inbouwen. Dus dat is dan weer wel mijn verdienste.

    En inderdaad, je maakt keuzes en dat heeft gevolgen. Maar focus maar vooral op de voordelen. De tijd die je wint en die je zo deugd doet (en die je ook nodig hebt), daar kan niets tegenop.

    En dat kindje kost je inderdaad geld, en dat is iets waar ik ook niet bij stilsta. Maar ze is dat meer dan waard, dat blijkt ook uit je reactie.

    In mijn jonge tijd heb ik ook heel wat geld verbrast. Toen ik afstudeerde had ik geen halve euro meer op m’n spaarboekje. Ook al af en toe over gevloekt, maar dan denk ik aan al die mooie herinneringen. En die wil ik zeker niet ruilen voor het geld dat ik toen “verkwanseld” heb.

    rookstop: even een terugval, maar we gaan het niet opgeven.
    huizenjacht: heel moeilijk om iets te vinden, maar we blijven zoeken. Dat komt er wel hoor, maar we hebben tijd. Morgen kan het al van dattum zijn, maar het kan evengoed nog een hele tijd duren.

    @ Elke: zie mijn antwoord aan Margay. Die dagen helemaal alleen op het strand, ik ben er verdorie jaloers op. Maar ooit doe ik dat ook (dan lig je er wel niet meer alleen, maar meer dan plaats genoeg)

    1. Herbeginnen! Volhouden!
      (in alles wat je doet, maar ik bedoel natuurlijk het stoppen met roken)

Reacties zijn gesloten.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten