Skip to main content

Makelaars: een vuil ras

Het is gebeurd: da Girl en ik zijn voor het eerst een huis van naderbij gaan bekijken. Beetje spannend, beetje zenuwachtig maar we hebben ons er door geslagen. Al enkele weken zijn we dagelijks op de immosites aan het speuren, en er was ons een huisje opgevallen dat we maar wat graag zouden gaan bekijken. Contact genomen met de makelaar, en gisteren was het zover.

Wij waren mooi op tijd. De wagen wat verder geparkeerd en te voet naar de woning. Zo leer je de omgeving wat kennen. En dat zag er goed uit: mooi in het groen, school en supermarkt vlakbij. Die school heb ik niet nodig, ik ben immers al gediplomeerd en van die dingen. Maar die koters zullen toch moeten leren lezen en schrijven, en dan is een school op wandelafstand wel makkelijk. En die supermarkt: die kan da Girl gebruiken voor haar illegale praktijken.

Wij bellen mooi op tijd aan bij de woning, en de eigenaar doet open. Vriendelijke man. De makelaar was er nog niet, maar die zou weldra komen. Na wat gepalaver over de woning en de omgeving was er nog steeds geen makelaar te zien. Een kwartier na het afgesproken uur kwam de glamourboy dan toch opdagen.

En het begon al goed: hij sprak mij aan met Pedro, terwijl ik in dat soort zaken liever heb dat hij mij aanspreekt met “Meneer Van Teljecenten.be”. De wonderboy was amper de luiers ontgroeid, en ik ben degene met de centen. Dus een beetje afstand bij het eerste contact stel ik dan wel op prijs.

Vervolgens begon hij de gegevens van de advertentie af te haspelen, maar die kenden wij al. Op onze vraag of er aardgas aanwezig was in de straat kregen we het antwoord “jaja, zoals overal, eh”. Navraag bij de bewoners leerde ons dat er geen aardgas in de straat aanwezig is.

Blijkbaar waren er ook “folders” gemaakt van de woning, maar die had hij niet bij. Hij zal die per mail bezorgen, maar dat zal pas dinsdag gaan. Waarschijnlijk sluit het internet in het weekend en op feestdagen.

Het feit dat we de tuin (die wel heel groot was) ook wel eens wilden zien tot op het einde begreep hij blijkbaar niet zo goed. De vraag hoeveel stookolie de huidige eigenaars verbruikten werd beantwoord met “één tank per jaar”. Maar de inhoud van de tank wist hij niet mee te delen (“2.000 liter, denk ik”).

Tijdens de rondleiding ontdekten wij ingebouwde kasten die hij nog nooit gezien had. Dat de woning gelegen is in agrarisch gebied en dat de verbouwingsmogelijkheden dan heel beperkt zijn, dat vergat hij ook te vertellen. Hij wist niet te zeggen welke muren dragend waren en welke niet, zodat je dus geen beeld kreeg van de mogelijkheden.

Kortom: dat kalf wist niets zinnigs te vertellen over dat huis. We hebben meer informatie gehaald uit de 15 minuten die we met de eigenaar gepraat hebben, dan in het halfuur dat dat snotjong ons rondleidde.

En dat steekt mij dus ferm tegen aan die makelaars. Op een huis van 200.000 euro pakken die een commissie van 6.000 euro (exclusief BTW). Stel nu nog dat de helft naar de belastingen gaat, dan houdt hij daar 3.000 euro aan over. Daar moet een gemiddelde mens toch al twee maanden voor werken.

En wat doet die makelaar voor dat geld:

  • een advertentie op immosites zetten waar amper info in staat
  • een folder maken die hij niet bij heeft maar die 4 dagen (!) later wel gemaild zal worden
  • op geen enkele pertinente vraag een antwoord geven
  • te laat komen opdagen
  • geen enkele aansprakelijkheid dragen of daar toch altijd onderuit kunnen muizen

Ik word daar dus kwaad van, écht kwaad. Dat huis zullen we waarschijnlijk niet kopen. Ik heb geen zin om dat kieken 6.000 euro te geven waar hij niets voor gedaan heeft. En ik weet ook wel dat je daar doorheen moet kijken, maar toch speelt dat mee.

En ja, niet alle makelaars zijn hetzelfde. Er zitten daar ook professionals tussen. Die kennen hun huizen, die kunnen verkopen, die kunnen mailen. Die houden zich aan afspraken en bemiddelen écht tussen koper en verkoper. Maar die zijn zeldzaam. Ik heb ooit al eens een huis gekocht, en toen was mijn ervaring krek hetzelfde.

De huizenmarkt en hoe die de laatste jaren liep zorgt daar natuurlijk ook wel voor. Huizen verkochten zichzelf bijna. Dus daar viel wel wat geld te rapen. En door het internet is het heel eenvoudig om je aanbod te verspreiden. Je hoeft niet op zoek te gaan naar kopers, die komen wel vanzelf.

En dus is mijn vraag: wat is het nut van een makelaar? Wat brengt die bij? Een advertentie plaatsen kan iedereen. De nodige attesten opvragen laat je door je notaris doen. En je bent als eigenaar de enige die je huis door en door kent, en dus kan je op alle vragen antwoorden.

Waarom je dan nog beroep zou doen op een makelaar is mij een raadsel, een enorm raadsel. Het moet zijn dat die heel vlotte babbelaars zijn ten opzichte van eigenaars. Maar voor mij staat er één ding vast: als ik ooit een huis verkoop dan zal het zonder makelaar zijn. Ik ga geen vier maanden werken om dat soort mensen te sponsoren.

En delen maar!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

13 gedachten over “Makelaars: een vuil ras

  1. Wij hebben ons huis (eerste en enige tot nu toe) gekocht zonder makelaar.

    De vorige bewoners hadden ‘m te koop staan zonder makelaar. Reden: de makelaar die ze in eerste instantie in de arm hadden genomen had wel gekost, maar niets opgeleverd (lees veel te weinig gedaan voor zijn geld).

    Toen hebben ze de verkoop maar in eigen hand genomen.

    Wij hebben geen aankoopmakelaar ingeschakeld. Dat kunnen we namelijk prima zelf.
    We hebben 25.000 eraf weten te krijgen (we konden simpelweg niet meer lenen), een bouwtechnische keuring laten doen en naar de notaris gestapt.

    En klaar!

    1. Mijn god, een “aankoopmakelaar”, wat is me dat? Begrijp ik dat goed dat zowel koper als verkoper hun “eigen” makelaar hebben?

      1. Ik veronderstel dat Nans uit Nederland komt? Misschien is dat daar de gewoonte (in Amerika in ieder geval wel)? De aankoopmakelaar zoekt dan een huis naar je wensen veronderstel ik?
        Wij hebben ons huis gekocht via een immobiliënkantoor (van de verkoper) en waren wel tevreden. Voor de verkoop zelf hebben we wel een eigen notaris ingeschakeld.

        1. Met ‘verkoop’ hierboven bedoel ik natuurlijk de ondertekening van de akte.

        2. Ja ik kom uit Nederland.

          Hier is het volgens mij de gewoonte dat zowel de kopende als de verkopende partij een makelaar in de arm neemt.

          Zeker weet ik het niet, want waar we nu wonen is ons eerste huis en dat ging dus zonder makelaar.

          1. en wat betaal je dan als koper aan “jouw” makelaar, als ik dat vragen mag?

            Hier in België is het ongeveer 3% exclusief BTW, te betalen door de verkoper (die dat natuurlijk ontvangt van de koper)

          2. Ik heb werkelijk geen idee wat je aan een makelaar betaalt als koper.

            Even gegoogled: 1000-1500 euro volgens internet.

  2. Toch zou ik een melding maken bij de eigenaar over de slechte informatie die hij verstrekte en ook bij het makelaarskantoor.
    Laat je door zo’n man er niet van weerhouden om een huis van je keuze mis te laten lopen.

    1. Het zal ons niet weerhouden, maar het is zo zuur. Misschien dat ik de eigenaar wel inlicht, maar het viel me op dat die makelaar daar precies een “vriend aan huis” was. Die zijn daar dus ongelooflijk goed in, in dat binnenlullen in een verkoop.

  3. Makelaars zijn er enkel om “hun eigen zakken” te vullen. Een beetje inspanning door ons zelf en we hebben zeker niet zo een instelling nodig! Voordeliger zonder makelaar, zowel voor de koper als voor de verkoper!!!!

    1. Yep, maar blijkbaar kunnen ze veel verkopers overtuigen van hun “nut”. Geen makelaar zou voor iedereen beter zijn. Als je die mannen hun commissie verdeelt onder koper en verkoper, dan worden die daar allebei beter van (maar dan zou de makelaar wel een échte job moeten gaan zoeken, en daar zie ik een heel deel van die kloefkappers ook niet toe in staat)

  4. Wij hebben anderhalf jaar geleden in België een huis gekocht. Advertentie stond op Kapaza. We hebben in totaal wel 40 huizen bekeken in de Halle-Vilvoorde regio.

    We hadden vantevoren 2 lijstjes gemaakt: eentje met ‘vereist’ en eentje met ‘gewenst’. Vereist was 2 slaapkamers, gewenst was 4. Vereist was ‘achter het huis mogelijkheid om buiten te zitten op het Zuiden’, gewenst was ‘aardige tuin op het Zuiden’.

    Da Girl heeft recht op kortingen als ze voor het eerst een huis koopt en daar een hypotheek voor nodig heeft.

    Succes!

    1. Best wel grappig. Nadat we naar een huisje waren gaan kijken en da Girl besliste om het niet te kopen wegens “geen klik” is ze ook begonnen met zo’n lijstje. Dat objectiveert het een beetje en werkt veel makkelijker.

Reacties zijn gesloten.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten