Skip to main content

“Mijn mama is de beste”

mamaEen dag te vroeg, dat is ze niet gewoon. Ik durf moederdag al eens te vergeten. Maar dit jaar niet. Dit jaar heb ik een brief naar m’n mama geschreven. En hip en jong als we zijn gaat die niet via de post, maar gewoon op m’n blog. Iedereen mag ‘m lezen. Waarom? Er is wel degelijk een link met centen, maar daarvoor zal je de brief moeten lezen.

Lieve, lieve mama,

Na 33 jaar is de inspiratie voor een geschenkje op moederdag een beetje op. Ik weet dat je blij bent met elke kleinigheid, maar dit jaar krijg je niets materieels. Niet omdat ik gierig ben, maar omdat ik moederdag dit jaar wil gebruiken om je een paar dingen te zeggen. Dingen die je misschien wel voelt of weet, maar die ik nog nooit echt zo expliciet heb uitgesproken.

Soms zijn al je kuikens nog eens in huis, en dan is dat altijd fijn. Ondertussen hebben die kuikens ook zelf voor wat aanhang en nageslacht gezorgd, en dus is het een drukke boel. Maar ik zie dat je dat niet zo erg vindt, ik zie zelfs dat je daarvan geniet. Waarschijnlijk omdat je ziet dat die kuikens gelukkig zijn. Dat ze stevig in het leven staan, dat ze gewoon goede mensen zijn (sorry voor het gestoef).

En als je mij vaak ziet lachen, als je ziet dat ik mijn weg gevonden heb, dan mag je daarvoor jezelf op de borst kloppen. Ik weet dat ik je vaak slapeloze nachten heb bezorgd, en niets sluit uit dat ik dat in de toekomst nog zal doen. Ik volg m’n hart, ik weet wat ik moet doen om gelukkig te zijn.

En weet je hoe dat komt? Omdat ik altijd m’n weg heb mogen zoeken. Niet altijd de weg die anderen voor me in gedachten hadden, niet altijd de weg die door iedereen op gejuich onthaald werd. Maar wel mijn weg. En ik kon die zoeken en vinden omdat ik wist dat jij er altijd voor me zou zijn. Altijd zou ik bij jou terecht kunnen, en af en toe is dat ook gebeurd. Daar wil ik je voor bedanken.

Als we nu geld op de spaarboek hebben staan, als je nu weet dat je je daarover bij geen van je kinderen nog zorgen moet maken, dan heb je daar zelf een groot aandeel in. Geld stond nooit centraal in onze opvoeding, maar we hebben wel gezonde principes mee gekregen. En natuurlijk liep het soms mis, en natuurlijk heb ik beslissingen genomen die economisch niet altijd het verstandigst waren. Maar dat is niet erg, want geld is niet het enige. Dat heb jij me geleerd. Door te zien dat je ook verstandig met geld kan omgaan heb ik altijd de ruimte gehad om keuzes te maken. Keuzes die mij gelukkig maken, tot op vandaag. En dat is onbetaalbaar.

Als je nu fier bent op deze site, weet dan dat hij er nooit was gekomen zonder jou. Zonder jou geen ik. Wat ik hier allemaal neerpen, de mensen die ik daarmee kan helpen, daar heb jij een veel groter aandeel in dan je zou durven vermoeden.

Ik moet zelf nog beginnen aan de opvoeding van mijn toekomstig gebroed. Maar één ding zal ik ze zeker meegeven, in mijn ogen het belangrijkste ding: ze zullen ruimte krijgen om tegen de muur te lopen. Ik zal ze niet kunnen behoeden voor alles, maar ik zal er wel altijd zijn om de kapotte knieën te verzorgen, om te troosten, om te luisteren. Dat werkt, dat heb ik zelf gemerkt. Zo wil ik het ook voor mijn kinderen.

Dus mama: geen kadootje dit jaar. Ik kan er ook niet zijn dit jaar. Maar dit wilde ik je even allemaal vertellen. Het werd eens tijd.

Dikke zoen van je kapoen!

P.S.: dit geldt ook allemaal voor papa hoor, maar het is moederdag dus schrijf ik naar jou. Hij krijgt dit jaar weer een fles wijn ofzo, dat zien we wel. Maar wat hierboven staat is ook allemaal voor hem bedoeld.

Deze dag wil ik even aangrijpen om de lieve lezer te vragen naar zijn financiële opvoeding. Werd daar bij jullie over gepraat? Merk je bij jezelf dat je veel gewoonten overneemt van je ouders? En wat probeer je op dat vlak mee te geven aan je eigen kinderen? Laat het hieronder weten.

En delen maar!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

6 gedachten over ““Mijn mama is de beste”

  1. Mooie woorden, Pedro. Eigenlijk doet je vader “economisch gezien” de beste zaak: die krijgt deze mooie woorden én een fles wijn.

    Ik denk dat mijn opvoeding dezelfde is als de jouwe: over geld werd niet gesproken, maar we leerden wel al van heel vroeg te sparen. Doe ik nog elke dag mijn voordeel mee.

    Mijn eigen kinderen betrek ik veel meer bij de financiële kant van de zaak. Ze kunnen dat aan als je de tijd neemt om alles uit te leggen. De oudste (8) ging dit jaar zelfs voor het eerst mee naar de bank voor onze jaarlijkse “beleggingsbabbel”.

  2. Mooie woorden. Wij hebben het thuis nooit breed gehad. Heb eigenlijk zelf alles aangeleerd. Mijn broer en zussen zijn financieel ook verschillend van elkaar. Broer leeft bij de dag, maar heeft geen schulden. Zus zit tot over haar oren in de schulden, al jaren en zal daar ook niet uitkomen. Huis moeten verkopen, leningen bij de vleet. Niets afbetalen want daar is geen geld meer voor. Ziet het ook echt niet hoe je rond kunt komen en kan helemaal niet met geld omgaan. Koopt gewoon braaf een prul van 20 euro terwijl ze daar ook een rekening van kan betalen. Andere zus heeft geen kids en zij genieten royaal van het leven en maken veel reizen maar kunnen het goed betalen. Ikzelf heb een flinke spaarpot en die beheer ik angstvallig. Bang om mijn zus achterna te gaan.
    Inmiddels durf ik wel weer wat royaler te leven, ook geld uit te geven als het moet en probeer mijn kids spaarzaamheid bij te brengen. Geen schulden maken om iets te kopen (muv een huis) maar er eerst voor sparen. Zij zien hoe het mis kan gaan bij mijn zus.
    Zoals je dus ziet heeft de opvoeding niet vaak te maken met hoe jezelf wordt, tenminste als je het geleerde niet zelf gaat gebruiken.

  3. Proficiat, Pedro : je moederdagbrief is eentje recht uit het hart en ik zou heel gelukkig zijn indien ik een brief met dergelijke inhoud van één van onze volwassen kinderen zou krijgen. Je moeder (en vader) mogen terecht trots op je zijn…..

  4. Ja, inderdaad erg mooie en wijze woorden. Die illustreren trouwens een van mijn voornaamste levenswijsheden, die ik altijd en overal toepas en toegepast heb: wees voorzichtig met je centen! Investeer ze nooit in een of ander weinig betrouwbaar aandeel van een of ander schimmig bedrijfje uit een of ander louche landje. Nee, vertrouw je centen eerder toe aan een solied pseudo-overheidsbedrijf, dat op een berg van kapitaal zit, de grootste is in zijn sector en land, en niet vies is van een paar internationale acquisities! Dan pas zit je financieel gebeiteld!

  5. Een mooie brief die ook aan mijn ouders gericht kon zijn.
    Wij kregen vroeger zakgeld, geen idee meer hoeveel en vanaf welke leeftijd, maar we waren wel (een beetje) bewust van geld.
    Toen we tieners waren kregen we ‘kleedgeld’, dat was geld voor een kwartaal waarvan we onze kledij moesten kopen. Dus we mochten zelf een (beperkt) budget beheren.
    Werd ik daarmee een volwassene die vanaf het begin verantwoord met geld omging? Helaas niet, ook ik maakte beginnersfouten: al het geld dat ik kreeg direct opmaken en niet sparen.
    Maar kijk, ik ben goed terecht gekomen en probeer onze kinderen ook bewust op te voeden.
    Zoonlief krijgt sinds zijn 6 jaar wekelijks zakgeld dat hij kan sparen. Hij gebruikt daarvoor een leuk boek ‘Tel je geld’ (jaja, Pedro, kon ook de naam van je blog zijn :-)): http://www.teljegeld.nl/

Reacties zijn gesloten.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten