Skip to main content

Pedro in da casino!

blackjackEen paar dagen terug van een deugddoende vakantie zoals dat heet. En in die vakantie zijn Pedro en zijn fantastische levensgezellin naar het casino geweest. Dat was allemaal niet gepland en ook niet goed doordacht, maar impulsief zijn kan ook eens leuk zijn, zeggen ze. Alvast dit: het hebben van een site over centen behoedt je niet voor een avondje geld verliezen, dat kan ik al verklappen. De rest van het verhaal lees je verderop.

Een casino dus, hoe ben ik in godsnaam daar terecht gekomen? Met de fiets. Als we eens wild doen, dan doen we het in stijl. Dat komt zo: we verbleven op een camping in het zuiden van een groot land waar ze Frans spreken (en Canada is het niet), en vlakbij had mijn oog daar een casino gespot. Geen ordinaire speelzaal, maar een heus casino. Dat heeft me altijd al geïntrigeerd, en zo kwam ineens het idee om daar eens naartoe te gaan. Maar wel met de afspraak om maximaal 100 euro te verspelen. Dat is al een heus bedrag, en meer dan dat mocht het niet worden.

Op de website hadden we al gelezen dat sport- en badkledij niet toegelaten waren. Geen té dikke Duitsers in té spannende zwembroekjes dus. Een hele opluchting, maar dat betekende ook dat wij ons wel deftig moesten aankleden. Op vakantie heeft een mens geen driedelig maatpak bij (ik toch niet) en dus onze deftigste stukken bij elkaar geraapt om naar het casino te gaan. En maar hopen dat we binnen mochten.

Dat bleek goed mee te vallen, we waren daar niet de enigen in “casual” kledij.

Ik had er mij toch iets anders bij voorgesteld. Het was niet zoals in de film, het was geen grote glamour. Gewoon een grote zaal vol slotmachines en een paar tafels waar later op de avond de croupiers hun kunstjes gingen tentoon spreiden.

Wij dus rustig wat rondwandelen en al horendol worden van al die lichtjes en geluiden. Plotseling ziet mijn ravissante partner een papiertje liggen met de waarde van 7 cent! Dat werkt daar dus blijkbaar met bonnetjes die die machines uitprinten als je iets gewonnen had. Dus geen klaterende muntjes, maar printouts. Awoert! Maar toch, boenk 7 cent in de pocket, en we waren nog niet begonnen.

We moesten dus maar eens beginnen spelen. In die machines wat geld steken, op een knopje duwen en hopen dat je veel geld wint. Dat ging eerst vlot, we zaten al snel op 5 euro winst. En al even snel terug op 5 euro verlies. De fun was er dus af, en gewoon wat op een knopje duwen is nu niet mijn definitie van een spannende avond vertier.

Maar niet getreurd: de tafels gingen open. Wij daar dus wat gaan kijken hoe dat allemaal loopt. En na genoeg zelfvertrouwen getankt te hebben (cola aan zeer democratische prijs, het moet zijn dat ze al genoeg verdienen op het spelen) wij dus naar de black-jack tafel. Als een routinier wierp ik me daar even 40 euro op de tafel, en ik kreeg daar 10 jetons van vier euro voor. Zoveel bedroeg de inzet voor 1 spelletje. Vier euro! Veel geld, maar kom, we mogen eens gek doen.

Gedurende een redelijk lange periode bleven we hangen op het beginsaldo. Wat winnen, wat verliezen, maar geen doorbraak. Best wel leuk, en best wel spannend. Maar toen ging het plotseling hard. Keihard. Op een mum van tijd was de 40 euro gewoon verdwenen. Weg, op. En toen besloten we maar om te stoppen. Dat was niet meer leuk, en we waren blij dat geen van beiden het idee had dat we dat nog konden terugwinnen. Dus dan maar ons verlies nemen en ermee ophouden.

Samengevat: 45 euro kwijt. Veel minder dan de 100 euro die we “voorzien” hadden. Maar toch. En volgende conclusies:

  • slotmachines zijn echt niet leuk, en de mensen die erop spelen zien er ook niet blij uit, integendeel. Niets voor ons.
  • Blackjacken voor vier euro per spel is me toch wat duur. Onze centjes zijn me te dierbaar om met die bedragen te spelen.
  • Croupiers zijn vakmensen. Echt waar. Ik zou er een hele avond naar kunnen kijken.
  • De drank in een casino is tegen alle verwachtingen in goedkoop
  • een casino is ook democratisch. Aan dezelfde tafel als de onze speelde iemand met een minimuminzet van 30 euro (knettergek is die man) maar wij werden even goed behandeld en voor vol aanzien
  • Ondanks dat het een klein casino was ging er toch een hoop geld in om. Toen we ons ticketjes van de slotmachines gingen wisselen zagen we emmers met geld. Letterlijk emmers.
  • De spanning van het spelen is niet echt aan mij besteed. Meer angst om te verliezen dan goed voor me is.

Maar ooit ga ik toch nog eens naar een écht chique casino. In driedelig maatpak. Maar of er dan gespeeld wordt, dat durf ik te betwijfelen. Het deed teveel met mij zenuwen om goed voor me te zijn.

En jij? Ga jij wel eens naar een casino? Of blijf je er liefst zo ver mogelijk van weg? Of heb je andere manieren om te gokken die je wel gezond lijken? Laat het weten.

En delen maar!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

2 gedachten over “Pedro in da casino!

  1. Jaren geleden ooit eens met wat vriendinnen in een Casino geweest. Ik vond het vooral leuk om te kijken. Ik mocht van een man de dobbelsteen werpen en wat denk je? Ja precies goed geworpen en ik kreeg een deel. Ik ben het casino uitgegaan met forse winst zonder zelf geld in de waagschaal te hebben gelegd.

  2. Ik ben nog nooit in een casino geweest en ik denk ook niet dat ik er ooit zou komen….

    Mijn ouders gingen ooit eens met een uitstapje van mijn vaders werk naar het casino, ze kregen ook iets van 100 euro om te vergokken. Nou, die hebben mooi die 100 euro gehouden en verder alleen maar rondgekeken ;) En ik geef ze groot gelijk ook :)

Reacties zijn gesloten.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten