Skip to main content

Spelen met geld, speelgeld

Het is verdorie een prachtige herfst die we hebben dit jaar. Alleen jammer dat die herfst in juli  valt. Maar wat doet een mens in de herfst? Als het droog is doen we boswandelingen (maar het is niet droog) en als het nat is blijven we binnen en proberen we de tijd goed door te komen. Eén van de mogelijkheden: gezelschapsspelletjes. En da Girl en ik hebben afgelopen zaterdag zo’n spelletje gespeeld.

De keuze van het spel heb ik aan haar overgelaten. En ik voelde dat ze die gelegenheid wilde aangrijpen om me eens te testen met een spelletje waar geld een grote rol speelt. Ik zit immers voortdurend te orakelen over dat geld, en hoe we daar zo slim mogelijk mee kunnen omgaan. En dus mocht ik me een keer bewijzen.

Het spel dat gekozen werd: Hotel. Voor zij die het niet kennen: dat is een monopoly-look-a-like maar dan met hotels. Het principe is eigenlijk krek hetzelfde: gebieden kopen, hotels ontwikkelen en daar geld mee verdienen. Doel van het spel: wereldheerschappij.

Mijn tactiek was de volgende: investeren als een gek. Als ik de kans kreeg om te kopen of te bouwen, dan deed ik dat gewoon. Dat was mijn uitgangspunt bij het begin en ik heb me daar strikt aan gehouden. Het is immers een spel (een veilige omgeving) en we speelden maar met twee. En als je met twee speelt is het heel eenvoudig: als jij een stuk vastgoed hebt, dan kan de ander daar niets aan verdienen. En als die ander iets verdient, dan kost jou dat geld. Ik hield gewoon in de gaten dat ik een kleine buffer overhield voor moest ik op één van da Girl haar hotels belanden.

Da Girl hield ook een buffer aan, maar dan een relatieve. En daar zat het verschil. Zij keek naar haar eigen geld en besloot om niet te investeren als dat, bijvoorbeeld, meer dan de helft van haar kapitaal zou kosten. Ik besloot om te investeren als mijn absolute buffer niet aangetast werd. En die absolute buffer, die bepaalde ik op basis van haar bezittingen en wat me dat zou kosten als ik daar op zou belanden.

En het resultaat was schitterend (toch voor mij): mijn geld slonk, en dat van haar groeide aan. Tot op een bepaald punt waar er een duidelijke trendbreuk was. Door al mijn bezittingen moest zij veel vaker aan mij betalen. Haar cashvoorraad werd opgevreten door mijn investeringen, en eigenlijk was dat wel een fijn gevoel.

Uiteindelijk bezat ik dus alle hotels die er te bezitten zijn, en was zij mijn nederige onderdaan die voortdurend moest betalen. Dat kon blijven duren tot dat het geld op was. Megalomane Pedro genoot daarvan.

Tot enkele jaren geleden had ik dezelfde tactiek als mijn muze. En dat werkt bijna nooit. Die voorzichtigheid zorgt altijd een tijdje voor wat cash en een fijn gevoel, maar even later is al je geld weg en zit je tegenstander je met een ongelooflijke smile aan te gapen. Niet zo fijn.

Kunnen we hier lessen uit trekken voor het echte leven? Volgens mij wel. Je absolute buffer is van belang. Die moet je bepalen op basis van je behoeften en je vaste kosten. Ik hoef dus geen buffer meer te hebben van een jaarloon, maar van een jaar uitgaven (of een half jaar, of hoeveel je maar wil). Ik wil geen 80% van ons spaargeld in een huis investeren, maar ik wil zoveel investeren dat ik nog een aangename buffer heb. En die buffer is altijd even groot, of ik nu 30.000 euro spaargeld heb, of 300.000 euro.

Zo’n spel is echt wel fijn om van die principes in toe te passen. Je zit in een veilige omgeving, je kan eens wat proberen en af en toe zelfs gek doen. Er is altijd een deel geluk mee gemoeid, net als in het echte leven. Maar als je principes hebt op basis van de eigenschappen van het spel, dan kom je een heel eind. En dan zal je enkel door brute pech bankroet gaan. Door té voorzichtig te spelen laat je heel wat kansen liggen. En zal je enkel winnen door heel veel geluk.Ik kies voor de grootste kans op succes, dan weet ik dat ik het geprobeerd heb. Dus het risico inschatten en als dat aanvaardbaar is: gewoon doen.

Hoe speel jij dit soort spelletjes? Heb je een vaste tactiek? En komt dat overeen met hoe je in het echte leven met geld omgaat? Of speel je geen spelletjes meer omdat je daar te oud voor geworden bent. Wel, dan ben je mis. Spelletjes spelen in gewoon verdomd fijn, en je leert er nog heel wat van ook.

En delen maar!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

2 gedachten over “Spelen met geld, speelgeld

  1. Ik speel graag Monopoly, en ben ook van de investeringen. Uiteindelijk leveren die namelijk heel veel op, en moeten je medespelers je voortdurend betalen.

    Ook heb ik geleerd niet mijn neus op te halen voor de goedkope straten, maar die ook op te kopen.

Reacties zijn gesloten.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten