Skip to main content

Waarom de armen arm blijven

Being-RichOw, met zo’n titel begeven we ons op glad ijs. Maar dat is niet erg. Integendeel, af en toe het brein een infuus van controverse geven kan deugd doen.

In mijn speurtocht naar inspiratie voor deze blog lees ik ook al eens wat blogs in de taal van Shakespeare, en deze week viel mijn oog op deze blog: Why the Rich Stay Rich, and the Poor Stay Poor op modestmoney.com (goeie blog trouwens, aanrader). Daar heeft de schrijver een poging ondernomen om te verklaren waarom veel mensen niet vreselijk rijk worden, en anderen wel. En ik laat daar hier graag mijn licht over schijnen.

Even vermelden dat “arm” in dat artikel wat anders betekent dan wat wij gewoon zijn. Ik heb het gevoel dat het hier meer over de middenklasse gaat die die grote slag maar niet kan slaan. Die mensen die heel hun leven dienen te werken en daar nooit verandering in kunnen brengen. En dat vergeleken met zij die een bankrekening hebben waarmee je een eiland of vijf kan kopen, eilandjes in het zonnetje dan nog.

Toen ik het artikel las, vond ik onmiddellijk dat je dit ook kan toepassen op “succesvol zijn in iets”. Daar hoeft geen financiële component aan vast te zitten. Ik heb er enkele dingen uit overgenomen en deel die graag met je. Ok, hier gaan we:

Rijken geloven dat ze controle hebben over hun leven…

… en hebben dat ook. “Dat zal me nooit lukken”, “dat is niet weggelegd voor mensen zoals wij”, … Als je dat soort gedachten hebt, dan stopt het initiatief. Dan gebeurt er niets. Dan wordt alles afgeblokt in een embryonale fase. En dan zal het dus nooit lukken.

De rijken willen winnen, de rest wil niet verliezen

Als je bang bent om te verliezen wat je hebt, dan zal je ook niets ondernemen wat dat ook maar een beetje in gevaar kan brengen. Dan stopt het daar alweer. “Ik zou doodgraag fietsenhersteller worden, maar van wat zal ik kunnen leven als het niets wordt?”. Dat soort dingen.

De rijken zien de kansen, de anderen zien de obstakels

“Dat is te moeilijk”, “Hoe zit dat met de belastingen”, “Ik zal nooit een eerste klant vinden”. Dat soort zaken dus. Als je gewoon focust op wat je wil bereiken, dan neem je die hordes onderweg wel. Als je de hordes aan de start zet, dan geraak je er nooit over.

En het geld? Dat komt vanzelf als je iets doet wat je echt ligt. En dat geld is eigenlijk ook niet zo belangrijk. Wie zich amuseert, die verdient veel in z’n hoofd, en heeft geen dure tv nodig.

We kunnen allemaal meer dan we denken. Succesvol zijn in iets wordt volgens mij ook niet uitsluitend afgemeten aan het aantal euro’s dat je ermee verdient.

Zo, en nu mag iedereen eens zijn licht hierover laten schijnen. Wat zijn de obstakels naar succes? En hoe die te overwinnen? Heb jij ze overwonnen, of geraak je er maar niet over? En in hoeverre kan iedereen succesvol/rijk worden? Zit het allemaal in het hoofd, of zijn bepaalde dingen echt niet te overwinnen voor sommige groepen? Laat ons wat filosoferen op deze zondag, ik doe dat graag.

En delen maar!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

10 gedachten over “Waarom de armen arm blijven

  1. Ja, maar het hebben van de “rijke” eigenschappen houdt niet vanzelf in dat je ook rijk wordt. Misschien 1 % wordt rijk. Stel dat 1/3 van alle mensen de “rijke” eigenschappen heeft en 2/3 niet, dan zou het onderzoek hetzelfde laten zien.
    Als je in dezelfde groep het aantal zelfmoorden test, dan zijn die misschien ook wel ongelijk verdeeld.

  2. Leuk dat je weer terug bent Pedro en weer een mooi artikel!

    Rijk worden is een mogelijkheid, ik zou er zelf graag financieel onafhankelijk van maken. Dat laatste is misschien voor meer mensen bereikbaar. Rijk op zich hoeft geen doel te zijn maar kan natuurlijk wel.

    Om financieel onafhankelijk te zijn hoef je alleen maar een paar basistalenten te hebben die tegenwoordig schaars zijn te weten: Geduld, doorzettingsvermogen en niet zwichten voor teveel verleidingen. ;-)
    Wanneer je een beetje nadenkt over het leven als je 25 bent en je je realiseert dat je sterkste jaren, wat werken in loondienst betreft,liggen tussen je 25 en 45 ste jaar (na die leeftijd word je vaak “bedreigd” door de jongere generatie die goedkoper en actueler opgeleid is) dan moet je het in die jaren verdienen/sparen. Zeker in crisistijd zijn de ouderen(en dat ben je al snel) de klos en vind dan nog maar eens werk!

    Als je je dus realiseert dan begin je al vroeg met een bescheiden “levensplanning”. Als je samen met partner werkt en je spaart bv 1 inkomen (bv Eur 2000,-) per maand en je zet dat weg op een depositospaarrekening, dan heb je na die 20 jaar een kleine 600.000 Euro. (Natuurlijk is dat bedrag dan minder waard dan nu maar toch). Samen met de overwaarde of reeds afbetaalde huis, ben je dan feitelijk financieel onafhankelijk. Je moet wel doorzetten, geduld hebben en je niet laten verleiden. Moeilijk is het niet, maar wie denkt er zo over zijn/haar leven na? Ik heb dat wel gedaan en alle jaren daar naar toe heerlijk geleefd en we hebben niet het gevoel ons veel ontzegt te hebben!

    De beloning is heel fijn, zeker als je ziet hoeveel veertigers en vijftigers nu met veel stress thuis zitten zonder werk en met geen/laag inkomen en met hoge financiële verplichtingen.

  3. Nou. Dat verklaart een boel voor mij: niet competitief ingesteld, zie mezelf als gewone sterveling en amuseer me slag in de rondte met dingen die geen geld opleveren in het beste geval. In het slechtste geval kosten ze geld.

    Maar arm? Nope. Lees dit logje maar eens:

    http://moiradoethaarding.blogspot.nl/2013/05/rijkdom.html

    Ach en de rijken zijn dan maar rijker in de zin van geld. Het maakt dingen makkelijker, maar blasé zijn is ook niet alles. Toch?

    Wel leuk om over te filosoferen op zondag, ja!

    1. Hoi Moira,

      vaak zien mensen dingen erg zwart-wit. Alsof je met financiele onafhankelijkheid ook niet erg gelukkig kunt zijn, los van het geld. Dat zijn we namelijk elke dag! Ik heb ook een enorm zinvol leven, ik coach o.a. 2 jongeren van 17 die dreigen uit te vallen van school. Prachtig mooi werk (zeker ook omdat we zelf geen kinderen konden krijgen). Ik had dit nooit kunnen doen als ik nog zou werken. We zijn gezond, reizen veel, wonen prachtig. Ook wij hebben een prachtig leven, echt het kan samengaan! ;-)

  4. Ik voel me er ook niet echt door aangesproken. Het lijkt alsof de ‘rijken’ beter zijn dan de anderen. Er is ook de bewuste keuze om dit niet na te streven.

    Het volgende heeft niets met hierboven te maken, maar toevallig had ik het deze week over de toevallige overdracht van rijkdom of de verarming ervan van de ene generatie op de volgende:

    Bijvoorbeeld: 2 ouderparen die financieel hetzelfde bereikt hebben maar het ene heeft 1 kind en de andere bijvoorbeeld 4. Zowel tijdens de opvoeding als na hun overlijden zou er met dezelfde rijkdom al een heel verschil voelbaar zijn bij de jongere generatie. Stel dat dat ene kind van het eerste koppel ook kiest voor 1 kind terwijl de 4 van het tweede zin opnieuw voor meerdere kinderen kiezen (er steeds van uitgaand dat de volwassenen een gelijklopend leven leiden), dan verarmt de familie van het tweede gezin tov van het eerste gezin.

  5. Geachte,
    Op deze blog staat een artikel niet over rijkdom maar hoe men armoede kan bestrijden. lowimpactman.wordpress.com / dag van solidariteit oktober 17 2013/ dan moet je klikken op een interessant artikel/ de simpelste oplossing voor armoede bestrijding, het gaat over verschillende projecten in het buitenland om armoede te bestrijden door aan armen een som geld te geven en zelf laten beslissen wat ze ermee gaan doen.Pieter

  6. Om rijk te worden, moet je in de eerste plaats een goede verkoper zijn. En om superrijk te worden, bij voorkeur een gladde en gewiekste verkoper die er niet voor terugdeinst om zonder verpinken de ethische randjes af te fietsen. Voorbeelden genoeg in de media de laatste jaren (denk maar aan de bancaire sector of de politiek, bijvoorbeeld).

  7. @ knutselsmurf: uiteraard heb je gelijk. Het is niet omdat je dat doet, dat je rijk wordt. Of toch niet rijk in de klassieke zin van het woord. Ik trek deze dingen liever open naar “succesvol zijn”. En succesvol zijn kan je op heel wat manieren meten, maar toch vooral je goed in je vel voelen.

    @ Kees: net wat ik bedoel. Ik volg je helemaal. Onafhankelijk zijn is misschien nog wel belangrijker dan veel geld hebben. Veel geld verdienen én een hoog uitgavenpatroon hebben, dat schiet niet echt op.

    @ Moira: rijk zijn in de klassieke zin is niet gelijk aan blasé zijn. Je hebt bijvoorbeeld ook mensen die van zichzelf vinden dat ze alles netjes op een rij hebben (en die zijn dus ook rijk), maar die dan neerkijken op anderen die dat niet hebben.

    @ Margay: hmmm, interessante denkpiste. Maar die vele kinderen hebben ook allemaal de mogelijkheid om rijkdom te verwerven. Als die allemaal slim omgaan met hun geld, dan zal de totale familie er niet van verarmen.

    Ik volg je niet in je aanvoelen dat dit lijkt alsof de “rijken” beter zijn. Het is gewoon een poging van een schrijver (niet ik) om te verklaren waarom er zo grote verschillen zijn. En dit zijn zeker niet de enige verklaringen. Ik vond het gewoon interessant om eens over na te denken.

    @ Bartjeuh: niet akkoord. Er zijn ook heel wat mensen die veel rijkdom vergaard hebben maar dat op een propere manier gedaan hebben. Eigenlijk zeg je: “aangezien ik geen gladde verkoper/fraudeur ben, zal ik het nooit worden”. Maar er zijn nog andere manieren.

    Zoals ik al zei: ik begeef me op glad ijs, maar dat is wel eens leuk.

  8. Sorry Pedro, you’re fooled by randomness.

    plus een grote portie survivorship bias.

    Je ziet niet die honderduizenden die in de goot liggen, hoewel ze dachten dat ze:
    1) controle hadden
    2) wilden winnen
    3) overal kansen zagen.

    Als je wil weten waarom de armen arm blijven, kan je bijvoorbeeld “why nations fail” lezen.
    En op personal finance vlak, “Pound foolish” , met een leerrijk hoofdstukje over de hierboven vermelde goeroe Kyiosaki.

    En gezien die grote blinde vlek op vlak van statistiek en waarschijnlijkheid, alles van Nicolas Nassim Taleb.

Reacties zijn gesloten.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten