Skip to main content

Waarom wij nog altijd geen huis hebben

Trouwe lezers weten het: wij zijn op zoek naar een eigen huis. Wij zijn immers ook maar Belgen, en wij willen dus een eigen huis. Het zit in onze volksaard, het is niet te onderdrukken. Maar tot op heden hebben we nog niets gevonden. Hoe dat komt? Te duur, teveel werk, te slecht gelegen, te klein, te groot. Altijd is het wel iets. En dat wat ons echt aanstaat, dat ligt net boven ons budget. Vreselijk frustrerend dus.

Maar wat kan een mens (en ik ben tot nader order ook nog altijd een mens) hier dan aan doen? Toch die financiële strop aanbinden en veel te veel betalen dan eigenlijk goed voor je is. Gevolg: een hoop stress, geldzorgen, niets op de spaarrekening. Frustratie alom dus, en daar passen wij voor.

Andere mogelijkheid: de eisen wat bijstellen. Maar ook dat heeft niet zo fijne gevolgen: of je zit jaren te verbouwen (wat ik al eens gedaan heb en nooit meer wil doen), of je bent een halve dag kwijt met pendelen naar je werk, of je woont te klein (en ik zou toch graag m’n eigen wortelen kweken). Dan staat er wel nog geld op de rekening, maar je betaalt wel elke maand een hoop af aan een huis dat eigenlijk niet echt je ding is.

Dus dan maar op zoek naar andere oplossingen. Eerst dachten we aan een “starterswoning”. Lijkt een prima idee: iets kleins en betaalbaars kopen, er je eerste telg in verwekken en grootbrengen, en vervolgens je huis met een mooie winst doorverkopen en iets groters kopen. Maar we waren duidelijk niet de enigen met dat idee. Zoals het zo vaak gaat: wie eerst komt, eerst maalt. Het is dus een concept dat in veel mensen hun hoofd zit, met als gevolg dat die “starterswoningen” al lang niet meer zo betaalbaar zijn. Dus of je die ooit kan doorverkopen met een mooie winst, dat is maar de vraag (ik blijf ervan overtuigd dat de huizenprijzen niet verder gaan stijgen).

Dan maar de laatste mogelijkheid eens onder de loep genomen, en eigenlijk hadden we dat veel eerder moeten doen: rekenen, rekenen, rekenen. En wat blijkt? Als wij nu kopen, of binnen bijvoorbeeld vijf jaar, het maakt niets uit. Binnen 25 jaar zouden we evenveel gespaard hebben. Maar wel met dat verschil dat we binnen vijf jaar meer huis kunnen kopen, zelfs rekening houdend met een stijging van de huizenmarkt van 3% per jaar. De berekening ga ik jullie besparen (ik kom daar later nog wel eens op terug, maar het is niet eenvoudig).

Toen we dat doorhadden, toen viel er een enorme last van onze schouders. Want je kent dat wel: je wil absoluut een huis kopen, want iedereen om je heen zit maar te verkondigen dat “huren weggesmeten geld is” en dat een huis “de beste investering is”. Welnu, in ons geval is dat niet zo. En dus hoeven we ons niet op te jagen. Wat doen we vanaf nu: rustig rondkijken. Zien we onze “goesting”, dan kopen we. Komen we onze goesting niet tegen, dan kopen we niet. Wij laten ons niet opjagen, niet door familie, niet door de bank, niet door vrienden. Wij hebben het voor onszelf uitgeteld, en voor ons hoeft het niet zo nodig.

En wat dan met kinderen? Wel, heel eenvoudig. Op ons huidig appartement is er geen plaats voor een ukkepuk, dus dan zouden we moeten verhuizen naar iets groters. Maar hoeft dat absoluut iets van onszelf te zijn? Ons appartement huren we nu ook, en dat is onze “thuis”. Geef me mijn geliefde(n), en ik heb een thuis.

De berekening volgt nog, ik moet ze wat properder voorstellen (is nog in klad in excel, niemand kan er aan uit).

Wij dus opgelucht. En hoe komt dat? Omdat we van onze eigen kracht zijn uitgegaan. Niet geluisterd naar allerlei goedbedoelde raad, maar gewoon nuchter onze eigen cijfers geanalyseerd. We maken dus onze keuze op basis van onze eigen situatie, die wij het beste kennen. En dat voelt verdomd goed.

En delen maar!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

11 gedachten over “Waarom wij nog altijd geen huis hebben

  1. Goed zo altijd gaan voor wat bij je past en wat goed voelt!
    Volgens de media is de Belgische huizenmarkt de volgende bubbel dus overgewaardeerd wacht maar af ook jullie huizen worden goedkoper dus later kopen is altijd in je voordeel!

  2. Op een dag kom je gewoon een huis tegen waarvan je denkt: ‘dat is het!’ Althans: zo ging het bij ons! En zolang daar niet echt druk achter zit en je er rustig de tijd voor kunt nemen, komt dat heus wel goed.

    1. @ Joke: het voelt goed, maar vooral omdat het goed beredeneerd is, in ons persoonlijk geval. En zelfs als de huizen niet goedkoper worden, dan nog hoeven we nu nog niet te kopen. Samengevat: wij sparen sneller dan de huizenprijzen kunnen stijgen
      @ mevrouw W.: die dag komt zeker. En het is zoals in de liefde: als je het niet verwacht overvalt het je.

  3. Ik heb het gevoel (idd nergens op gebaseerd) dat de duurdere huizen al flink aan het dalen zijn en dat wel zullen blijven doen de eerstvolgende jaren.
    De huizen tot 300.000, daar twijfel ik over. De algemene trend is ‘dalend’, maar ik vrees dat deze categorie niet (zo snel) zal dalen door de grote vraag.
    Geen idee hoelang je al aan het zoeken bent (en dan bedoel ik niet op immoweb kijken, maar effectief bijna dagelijks een huis bezoeken :-)), maar je moet het toch zeker een volledig jaar ‘volhouden’. En heel snel toeslaan als het zover is!
    O, en vergeet het belang van netwerking niet. Rondrijden in de wijk/gemeente waar je wil wonen en briefjes in de bus doen, al je vrienden op de hoogte brengen in welke categorie je aan het zoeken bent, enzovoort. Idealiter moet je een huis te koop weten staan vooraleer het op een verkoopsite staat :-)
    Maar als je de luxe hebt om te wachten, dan is de druk minder en wie weet lukt het dan binnen enkele jaren wel.
    Ik lees tussen de regels dat jullie gaan uitkijken om iets anders te huren. Hopelijk kan dat aan een mooie prijs. Hier in onze buurt/stad lijken de huurprijzen hoger dan wat wij maandelijks afbetalen. Succes!
    En nu dat huis (voorlopig) geschrapt is, gok ik op een blogje over een baby-Pedro of mini-Girl :-)

    1. Alles staat klaar om een huis te kopen. Als we vandaag onze droom zien, dan kunnen we vandaag kopen. Alles is uitgeteld, dus twijfel is er niet als het “het moment” is.

      Dus het huis is niet geschrapt, maar de gedachte dat we eerst een huis moeten bezitten vooraleer we kunnen voortplanten, die volgen we niet meer. En financieel maakt het weinig tot niets uit als we zouden huren als er een baby is.

      Dus het hoofd is vrij voor een baby, maar dat zal nog niet voor morgen zijn. Al weet een mens nooit natuurlijk

      1. Wij hebben ook de ‘omgekeerde’ weg gevolgd: pas op 30 jaar gaan samenwonen (hij bij mij op huurappartement), dan zoonlief gekregen, dan allebei vaste job gekregen, auto gekocht, huis gekocht, dochterlief gekregen, ik deeltijds gaan werken, en pas na 11 jaar ons wettelijk samenwonen geregeld :-)
        En wees gerust: dat werkt perfect!

  4. Goed voor jou! Van alle kanten rondom mij hoor ik ook dat huren geld weggooien is en dat we zot zijn omdat we volgende week naar een nieuw (huur)appartement verhuizen.
    Wel onze redenen om nog niet te kopen zijn:
    – omwille van jobverandering van partner moeten we verhuizen van Limburg naar Leuven
    – omwille van deze jobverandering hadden we maar 2 weken om een appartement te zoeken en dan nog eens 2 weken om alle papieren en de hele verhuis in orde te brengen. 1 maand geleden zijn we dus beginnen zoeken naar een appartement.
    – door die korte tijdsperiode is het onmogelijk om een huis te vinden
    – wij weten nog niet waar we ons willen settelen ‘voor de rest van ons leven’

    Als ik al deze puntjes optel ben ik blij dat we huren en nog niet kopen :-)

  5. Pedro, Vivax,
    Ik zou die berekening toch wel eens willen zien…
    Als je een beetje verstandig koopt… bijvoorbeeld een 2-3 kamerappartement in het middensegment, zodat je je koters de eerste pakweg 5 jaren een slaapplaats kan geven, lijkt mij het toch dat je in België altijd beter af bent met het aankopen van je eerste/eigen woning. Mijn mening (dat zou dus ook anders kunnen) is toch dat voor de prijsklasse waar in principe de meeste 2verdieners al dan niet op 25/30 jaar geraken de markt eerder stabiel zal blijven dan dalend (en als de markt al zal dalen dan zal dat eerder zijn omdat de intresten terug stijgen, wat dan uiteindelijk break-even uitkomt omdat jij wel goedkoop hebt kunnen lenen).
    Anyway, even rekenen…
    aankoop 200000 (heb je toch al iets voor of niet?)
    Over 20 jaar maakt dat +/- 833,33 kapitaal en 326,58 intrest per maand. a rato van vast 3,5%, (wij hebben onlangs ontleend aan minder, dus zou toch haalbaar moeten zijn)
    Over een gans jaar is dat 326,58 * 12 = 3919,00 intresten. Rekening houdend met een maximale aftrek van 2830 euro voor da girl en uzelf (2012), schiet er dan nog 1089 euro over per jaar dat je moet betalen aan intresten. Ofwel een kostprijs van 90 euro per maand om te wonen… (in de veronderstelling dat de huizenprijs niet daalt, maar ook niet hoeft te stijgen)… als je dit vergelijkt met de eventuele huurprijs blijft er zeker budget over om eventuele kosten op te vangen.
    Een beetje kort door de bocht, maar ik dacht altijd dat het voor de “ tweeverdienende Belg” zeer interessant was om een éérste/eigen eigendom in bezit te hebben. Benieuwd naar je berekening dus ;-).
    Groeten,
    Bart
    PS; geen immoman van beroep, gewoon een sparende Belg!

    1. Bart,

      Zeer interessante berekening. Ik zal de mijne in de komende weken online zetten (moet zien dat hij helemaal sluitend is).

      Wel al even een kanttekening: als de rente stijgt over pakweg 5 jaar, en als daardoor de huizenprijzen dalen, dan zullen we veel meer gespaard hebben tegen dan. Dus wij komen dan de markt op met een hoop cash (meer dan gemiddeld) en dus geld dat we niet meer duur moeten lenen.

      Zal jouw veronderstellingen ook eens meenemen in mijn berekeningen (waarvoor dank, kan ik weer opnieuw beginnen :) ).

      Dus binnenkort meer, maar de komende weken beloven druk te worden op allerhande vlakken, dus weet niet wanneer ik de tijd zal vinden om dat overzichtelijk te kunnen neertypen. En wie weet kloppen mijn berekeningen wel niet helemaal (al zou me dat verwonderen)

      Ik weet dus weer wat doen (wakker liggen en tellen) :)

  6. Waar jij mee worstelt, is met de opportunity cost van een huis met bijhorende zware lening.

    Als je 4 of 5 keer je gezinsinkomen moet gaan lenen, verlies je al je onafhankelijkheid -voor jou een groot probleem, voor de loonslaven rondom je kennelijk veel minder.
    Het geld voor de terugbetaling moet er altijd liggen en kan je niet aan iets anders/beters/slimmers besteden.

    Als je financieel onafhankelijk wil worden, geldt de aloude vuistregel dat je niet meer dan twee keer je jaarinkomen aan een huislening mag besteden.

    Verwacht je de komende jaren aan heel wat sociale druk om toch maar van gedacht te veranderen, want voor heel je omgeving ben je een pariah die niet kan rekenen.

    Been there, done that. En heb bijgevolg alle sofismes en dogma’s al ten treurens toe moeten aanhoren. Vroeger ging ik er nog op in, nu laat ik iedereen maar in z’n wijsheid en trek een fleske goeie wijn open – financiele onafhankelijkheid heeft zo zijn voordelen.

Reacties zijn gesloten.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten